امروز، ۳۱ اوت، سالگرد درگذشت شارل پیر #بودلر است. او در ۴۶ سالگی از دنیا رفت؛ مرگ بودلر برای پاریسِ آن روزگار، فراتر از یک سوگِ ساده، نشانه‌ای از تغییرِ نسلی بود. بودلر در ۹ آوریل ۱۸۲۱ به دنیا آمد و عمرِ کوتاهش هم‌زمان شد با مدرن‌شدنِ پاریس؛ شهری که آرام‌آرام سنگ‌فرش‌های کهن‌اش جای خود را به خیابان‌های تازه می‌دادند. اما اثرِ ماندگارش، #گل‌های_بدی یا گل‌های شر، (۱۸۵۷) چیزی بیش از یک مجموعه‌شعر بود. او در این کتاب، پیوندی ناگسستنی میانِ زیبایی و زشتی برقرار کرد، شر را به ماده‌ی خامِ تخیل تبدیل نمود و ملال را آغازی برای درکی عمیق‌تر از جهان معرفی کرد.در «کتابخوانه‌ی هزارخُم» پیشتر با دقت به سراغِ آثارِ این شاعرِ سمبولیست رفته‌ایم و سعی کرده‌ایم تا تصویری نزدیک به اصل را  از او را ارائه کنیم: تصویری از شاعری که در دلِ شلوغی و تنهاییِ کلان‌شهر پاریس، توانست جلوه‌ای تازه از زیبایی را بازنمایی کند.باری، امروز فرصتِ خوبی است برای سفری دوباره به جهانی که بودلر آفرید. او در جهانش تلاش کرد پَستی را به ارزش تبدیل کند. در این جهان، لحظه‌های زودگذر به امتدادِ زمان می‌رسند و خودِ شهر به شعری بی‌پایان تبدیل می‌گردد.سنگِ گورِ او هنوز این جمله را با ما زمزمه می‌کند که،«تو گِل و لای‌ات را به من دادی و من از آن، طلا ساختم».#بودلر#سالمرگ💎ادمین #زهرا_مhttps://t.me/hezar_khom/7679