در سوی دیگر داستان، پنه‌لوپه، همسر اودیسئوس، سال‌ها در ایتاکا منتظر بازگشت اوست؛ در حالی که خواستگار

در سوی دیگر داستان، پنه‌لوپه، همسر اودیسئوس، سال‌ها در ایتاکا منتظر بازگشت اوست؛ در حالی که خواستگاران بسیاری برای تصاحب خانه و جایگاه اودیسئوس به او فشار می‌آورند. تلماخوس، پسر اودیسئوس نیز در غیاب پدر، از نوجوانی به سوی بلوغ و استقلال قدم می‌گذارد.اگر «ایلیاد» بیش از هر چیز حماسه‌ی جنگ و خشم است، «اودیسه» حماسه‌ی بازگشت و هویت است. قهرمان اینجا نه در میدان نبرد، بلکه در مواجهه با زمان، تنهایی، وسوسه و ناشناخته‌ها آزموده می‌شود.یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های اثر، همین مفهوم «خانه» است. اودیسئوس می‌تواند در سرزمین‌های افسانه‌ای بماند، از جاودانگی برخوردار شود یا زندگی‌ای آسوده در جایی دیگر داشته باشد؛ اما هیچ‌کدام جای ایتاکا را برای او نمی‌گیرد. به همین دلیل، سفر او در نهایت فقط سفری جغرافیایی نیست؛ سفری برای باز یافتن خویشتن و جایگاه خود در جهان است.«اودیسه» از آن آثاری است که بسیاری از داستان‌های پس از خود را تحت تأثیر قرار داده؛ از ادبیات سفر و ماجراجویی گرفته تا روایت‌های مدرن درباره‌ی بیگانگی، هویت و بازگشت.و شاید به همین دلیل است که هنوز، پس از نزدیک به سه هزار سال، داستان مردی که می‌خواهد به خانه بازگردد برای ما آشناست:گاهی طولانی‌ترین سفر، سفری است که انسان برای بازگشت به جایی که از آن آمده انجام می‌دهد.@hezarbook