🛑 دکتر محمود واعظی رییس دفتر رییس جمهور در دولت دوازدهم و قائم مقام و رییس دفتر سیاسی حزب اعتدال و توسعه:نه ایالات متحده تمایل جدی به ورود به یک جنگ فراگیر در منطقه دارد و نه ایران؛ البته باید مراقب تحرک های شرارت امیز رژیم صهیونیستی بود.یادداشت تفاهم چهارده‌ماده‌ای همچنان می‌تواند مبنای معتبر و واقع‌بینانه‌ برای ازسرگیری روند مذاکرات باشد.آنچه اهمیت دارد پایان جنگ و کاهش تنش‌هاست؛ مسیری که به نفع ثبات منطقه و جلوگیری از خسارت‌های بیشتر برای همه طرف‌هاست.اظهارات اخیر ترامپ در خصوص توقف درگیری ها بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت‌های میدانی باشد، در چارچوب روایت‌سازی سیاسی و مدیریت افکار عمومی قابل ارزیابی است.توقف درگیری‌ها نتیجه مجموعه‌ای از عوامل از جمله بازدارندگی، دیپلماسی و میانجی‌گری‌های منطقه‌ای بود و نمی‌توان آن را به یک عامل واحد تقلیل داد.ادعاهای مربوط به حمله زمینی آمریکا به ایران بیش از آنکه بر واقعیت‌های راهبردی استوار باشد، در چارچوب جنگ روانی و فشار سیاسی قابل ارزیابی است.اگر آمریکا ورود به عملیات زمینی را موفق می‌دانست، منطق نظامی اقتضا می‌کرد در همان مراحل اولیه جنگ انجام شود.قدرت بازدارندگی، موقعیت ژئوپلیتیکی و حمایت مردمی، سه مؤلفه اصلی تقویت امنیت ملی و کاهش احتمال هرگونه ماجراجویی نظامی هستند.صلح پایدار، زمانی دست‌یافتنی است که اقتدار دفاعی و دیپلماسی هوشمند در کنار یکدیگر عمل کنند.تجربه درگیری‌های اخیر نشان داد که گسترش جنگ به سود هیچ‌یک از طرف‌ها نیست و راه‌حل اختلافات از مسیر دیپلماسی کم هزینه تر است.اصولاً جنگ، حتی زمانی که در قالب درگیری‌های محدود و مقطعی به وقوع بپیوندد، همواره میراثی از بی‌اعتمادی، خسارت و اختلاف بر جای می‌گذارد.تجربه روابط بین‌الملل نشان داده است که هیچ تفاهمی پس از یک منازعه نظامی، خالی از اختلاف‌نظر و چالش نیست.هرگونه عملیات زمینی علیه ایران، با توجه به وسعت جغرافیایی، توان دفاعی و هزینه‌های سنگین انسانی و نظامی، با چالش‌های جدی مواجه خواهد بود.در محاسبات قدرت‌های بزرگ، زمانی که هزینه‌های یک اقدام نظامی از منافع آن فراتر رود، معمولاً گزینه‌های دیپلماتیک و کم‌هزینه‌تر در اولویت قرار می‌گیرد.تحولات میدانی نشان داده بسیاری از روایت‌های رسانه‌ای درباره تضعیف توان دفاعی ایران با واقعیت‌های عملیاتی همخوانی نداشت.تحرکات دیپلماتیک و میانجی‌گری‌های منطقه‌ای می‌تواند زمینه کاهش تنش، جلوگیری از سوء‌محاسبه و بازگشت تدریجی به مذاکرات را فراهم کند.بخش مهمی از توقف جنگ در جغرافیای جنوبی کشور به ایجاد موازنه بازدارندگی از سوی جمهوری اسلامی ایران بازمی‌گشت.پاسخ‌های قاطع و متناسب نیروهای مسلح ایران نشان داده که هرگونه تشدید درگیری، هزینه‌های سنگینی برای طرف مقابل به همراه خواهد داشت و ادامه مسیر نظامی نمی‌تواند دستاوردی راهبردی برای طرف متجاوز ایجاد کند.تثبیت آرامش و فعال ماندن کانال‌های گفت‌وگو، مهم‌ترین پیش‌شرط جلوگیری از تشدید بحران و حرکت به سوی راه‌حل‌های دیپلماتیک است.گفت‌وگو و مذاکره از موضع قدرت، واقع‌بینانه‌ترین راه برای صیانت از منافع ملی و حفظ ثبات منطقه‌ای است.منطق دیپلماسی اقتضا می‌کند که اضلاع منازعه اجازه ندهند اختلافات بار دیگر به عرصه تقابل نظامی کشیده شود و از طرق سیاسی حل و فصل شود.مخالفت شدید رژیم صهیونیستی با یادداشت تفاهم چهارده‌ماده‌ای که میان دو رئیس‌جمهور به امضا رسید، در همین چارچوب قابل ارزیابی است؛ زیرا هرگونه کاهش تنش، حرکت به سمت توافق و پایان جنگ، با راهبردهای مبتنی بر بحران‌آفرینی، شرارت و استمرار منازعه این رژیم در تعارض قرار دارد.آینده باثبات منطقه در گرو غلبه دیپلماسی و گفت‌وگو بر تقابل و تعامل و همکاری کشور های منطقه برای دستیابی به صلحی پایدار است.امروز تهدیدها تنها نظامی نیست؛ جنگ شناختی، عملیات روانی و رسانه‌ای به یکی از مهم‌ترین عرصه‌های رقابت میان کشورها تبدیل شده است.تقویت انسجام ملی، اعتماد عمومی و همگرایی اجتماعی، مؤثرترین سپر در برابر فشارها و تهدیدهای خارجی است.هرچه سرمایه اجتماعی و وحدت ملی مستحکم‌تر باشد، امکان موفقیت پروژه‌های بی‌ثبات‌ساز و شکاف‌آفرین کاهش خواهد یافت./خبر آنلاین🔗 لینک مصاحبه کامل:khabaronline.ir/xq8Zg✅ وبسایت رسمی:Etedaltosee.ir✅ صفحه اینستاگرام:Instagram.com/etedaltosee.ir✅ کانال تلگرام:T.me/hezbet✅ صفحه توئیتر:https://x.com/etedaltoseeir✅ کانال واتس اپ: https://whatsapp.com/channel/0029Vb17jnf1dAw9jYQ8lY35