نه «منی» هست که زندگی رو انجام بده، نه «خدایی» جدا از زندگی که پشت صحنه نشسته باشه و انجامش بده. فقط همین اتفاق افتادنه؛ بی‌صاحب، بی‌کننده، بی‌مرکز. @Hich6oنصف شب خوابت می‌بره. تو دقیقاً کِی تصمیم می‌گیری بخوابی؟ خواب خودش میاد.یکی یه حرف خنده‌دار می‌زنه، خنده قبل از اینکه تصمیم بگیری میاد. 😂یهو اسم یه آدم قدیمی میاد تو ذهنت. تو انتخاب نکردی این فکر بیاد.دستت به قابلمه داغ می‌خوره، قبل از اینکه فکر کنی دست کشیده شده عقب.یکی صدات می‌کنه، سرت برمی‌گرده؛ بعد تازه ممکنه فکر بیاد «برگشتم ببینم کیه».میری آشپزخونه و یهو می‌بینی جلوی یخچالی😅 خیلی از حرکت‌ها بدون اینکه لحظه‌به‌لحظه دستور بدی انجام شدن.عصبانی میشی. اگه واقعاً یه «من» کنترل‌کننده داشتیم، خب همون اول می‌گفتیم: امروز اصلاً عصبانی نمیشم! ولی خشم خودش بالا میاد.👈حرف این نیست که هیچ اتفاقی نمیفته. اتفاقاً همه‌چی داره اتفاق میفته: فکر، انتخاب، تصمیم، حرکت، خنده، گریه...👈فقط وقتی دنبال اون «منِ جدا که همه اینا رو انجام میده» می‌گردی، پیداش نمی‌کنی. و لازم نیست جاش یه «خدای انجام‌دهنده» بذاریم.نه منی پشت فرمونه، نه خدایی پشت فرمون؛ فقط رانندگی داره اتفاق میفته. 😄🚗@Hich6o