به این دنیا که اومدیمدیدیم یه گله آدمنکه دورمون جَم شدن وهی میرقصن و میزننیهو زیر گریه زدیمگفتن وقت شیرمونهنفهمیدن که فهمیدیماول بدبختیمونهیکم گذشت و زندگیبه کام ما رقم میخوردولی زیاد طول نکشیدکه اون "ممه" رو لولو برد (:از اون به بعد دیگه همشنکن نرو نزن نخوندیگه حساب کار اومدیواش یواش به دستمون[همیشه بد بیاری بودحرف یه ماه دو ماه نبودنمیدونم، انگار ولیاین قرن، قرنِ ما نبود...]هی روز و شب‌ها پشت همگذشت و نوجوون شدیمعاشقی رو بلد شدیم سوژه این و اون شدیم!بزرگ شدیم و فهمیدیمبرای عاشقی دیرهوقت کار و کاسبیهدلا همه به پول گیرهگذشت بازم از اون روزایهو دیدیم میگن پیرهبه هیچ دردی نمیخورههمیشه دست و پا گیرهآخرشم که مردیم وبازم یه گله آدمنکه دورمون جَم شدن وتو سر و سینه میزنن[همیشه بد بیاری بودحرف یه ماه دو ماه نبودنمیدونم، انگار ولی...این قرن، قرنِ ما نبود...]s\iv#Repost@high_lightss