🔸 چراغ از بهر تاریکی نگه‌دار* چو بِه بودی طبیب از خود میازارکه بیماری توان بودن دگربارچو باران رفت بارانی مَیَفکنچو میوه سیر خوردی، شاخ مَشکنمنه بر روشنایی دل به یک‌ بارچراغ از بهر تاریکی نگه‌‌داروفاداری کن و نعمت‌شناسیکه بدفرجامی آرَد ناسپاسیجزای مردمی جز مردمی نیستهر آن کاو حق نداند آدمی نیستاز مواعظ سعدی