پای‌بند این بنای رو به ویرانی مباشاین‌قدر وابستهٔ این وادی فانی مباشماهی دریایی و جای تو در این تُنگ نیستفکر جایی که در آن دائم نمی‌مانی مباشاین جهان هر چند زندان است، اما ای رفیق!میله را از ذهن خود بردار، زندانی مباش«لیس للانسان الا ما سعی» یعنی بداندر تمام عمر خود، دنبال آسانی مباشعشق را در پینه‌های دست مردم دیده‌ایمدر پی آن پینه‌های روی پیشانی مباشدستِ گرمِ مرگ می‌آید تکانت می‌دهدوقت بیداری‌ست، در خواب زمستانی مباشصادق غریب