این هم تصاویری از «منگولهٔ پوستی» در کنار بیماری «آکانتوزیس نیگریکانس» در گردن و زیر بغل. هر دو این اختلالات در مبتلایان مقاومت به انسولین، و افزایش انسولین در خون (هایپرانسولینمی) همراه چاقی، شایع‌تر هستند. مقاومت به انسولین وقتی رخ می‌دهد که انسولین کافی…📝 پس‌نوشت برای مطلب فوق: مقاومت به انسولین عموماً ناشی از تعامل چندین عامل است، نه یک علت واحد. مهم‌ترین عوامل شناخته‌شده در بروز مقاومت به انسولین عبارت‌اند از:🍔 ۱. چاقی احشاییاین عامل، قوی‌ترین فاکتور خطر محسوب می‌شود. بافت چربی احشایی، مواد التهابی و هورمون‌هایی ترشح می‌کند که پاسخ سلول‌ها به انسولین را کاهش می‌دهند.🚶‍♂️۲. کم‌تحرکی عضلات فعال، گلوکز را با کارایی بیشتری جذب می‌کنند. کاهش فعالیت بدنی به مرور زمان حساسیت به انسولین را کاهش می‌دهد.🥤۳. رژیم غذایی پرکالری و فراوری‌شده مصرف زیاد نوشیدنی‌های شیرین، قندهای افزوده و غذاهای فوق‌فرآوری‌شده، به‌ویژه در شرایط مصرف کالری اضافی، خطر ابتلا را افزایش می‌دهد.🧬۴. استعداد ژنتیکی برخی افراد حتی با وجود اضافه‌وزن اندک، مستعد ابتلا به مقاومت به انسولین هستند.😴 ۵. کم‌خوابی و اختلال ریتم شبانه‌روزی خواب ناکافی یا کار شیفتی با افزایش خطر مقاومت به انسولین همراه است.۶. برخی بیماری‌های غدد درون‌ریز، از جمله سندرم تخمدان پلی‌کیستیک.💊 ۷. مصرف برخی داروها، به‌ویژه کورتیکواستروئیدها. 😰 ۸. اضطراب مزمن و استرس پیاپی استرس مداوم و اضطراب طولانی‌مدت از عوامل مهم در ایجاد یا تشدید مقاومت به انسولین هستند.https://t.me/Hikmatbasedmedicine 🔗