روزی اقلا صد نفر تلف می شوند!🔹روایت قحطی ایران در سال ۱۲۹۶ از زبون قهرمان میرزا سالور، عین‌الدوله، که وقایع آن سه سال و نیم را در روزگار پادشاهی احمدشاه روایت می‌کند. در اینجا روایتی از گفت‌وگو او با میرزا علی‌اکبرخان قزوینی آمده است:🔸«گفتم قزوین را چطور گذاشتید و آمدید. گفت بسیار بد. اولا از دست روس‌ها که متصل دزدی، دغلی، هرزگی می‌کنند. ثانی قحطی، ثالثاً نیامدن باران و برف.🔹گندم شصت و پنج تومان، جو پنجاه الی پنجاه و پنج تومان، برنج هفتاد الی هشتاد تومان. گفتم از طهران چه تازه‌ای دارید. گفت کابینه هنوز معین نیست. گفتم مگر عین‌الدوله استعفا داد. گفت کهنه شده است، مدتی است.🔸از آنجا هم مکتوب صحیح داشتم، فقط در شهر به آن عظمت سی باب دکان نانوایی باز است. ده دولتی، بیست دیگر به اختیار خود. قحط نان است و روزی اقلاً یکصد نفر آدم از گرسنگی تلف می‌شود در معابر و روزبه‌روز هم در تزاید است.🔹سایر ولایات هم قحط و غلا، اغتشاش، دزدی، سرقت حکم‌فرماست. روس‌ها می‌گویند صلح می‌کنند، قشون آن‌ها از اطراف می‌آیند و از قزوین به رشت می‌روند.»@HISTOGRAPHY