به سراغ من اگر می آیید.پشت هیچستانمپشت هیچستان جایی است.پشت هیچستان رگ های هوا پر قاصدک هایی استکه خ

به سراغ من اگر می آیید.پشت هیچستانمپشت هیچستان جایی است.پشت هیچستان رگ های هوا پر قاصدک هایی استکه خبر می آرند از گل واشده در دورترین بوته خاکروی شن ها هم نقش سم اسبان سواران ظریفی است که صبحبه سر تپه معراج شقایق رفتندپشت هیچستان چتر خواهش باز استتا نسیم عطشی در بن برگی بدودزنگ باران به صدا می آیدآدم اینجا تنهاستو در این تاریکی سایه نارونی تا ابدیت جاری استبه سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیاییدمبادا ترک بردارد چینی نازک تنهایی منسهراب سپهری@HodHodha