«هنگامی که آزاد شد به سرعت خاصی به پروژه‌های خود پرداخت. حجم کارهای همایون صنعتی‌زاده پس از آزادی تا خاموشی‌اش حیرت‌انگیز است. انگار می‌دانست که فرصت اندک است و روزگار سختیگر. این بار نیز نقطه اوج کار او ایجاد کار و تربیت بیش از پانصد نفر در محروم‌ترین نقاط کرمان در بلندی‌های لاله‌زار بود. آنجا که کشت تریاک می‌کردند و حالا از آن جلوگیری شده بود و عده کثیری بیکار و نیازمند و صنعتی‌زاده همچون فرشته نجات بر آنان نازل شد.»علی دهباشی در مقدمه‌ی کتاب یادنامه‌ی همایون صنعتی‌زاده