ماکسیم گورکی (۱۸۶۸–۱۹۳۶) یکی از مهم‌ترین نویسندگان و نمایشنامه‌نویسان روس بود؛ در سال ۱۸۹۶، در نیژنی نووگورود، فیلم‌های برادران لومیر را با دستگاه سینماتوگراف دید و تجربه‌اش را چنین تعریف کرد:"دیشب در قلمروی سایه‌ها بودم. کاش می‌دانستید حضور در آنجا چقدر عجیب است. دنیایی است که در آن صدا و رنگ وجود ندارد. همه چیز، زمین، درختان، مردم و آسمان عمیقا در رنگ خاکستری ملال‌آوری غوطه‌ورند.... این زندگی نیست، بلکه سایه‌ی آن است.... در این سکوت عجیب، ابدا صدای چرخ، قدم زدن یا صحبت کردن شنیده نمی‌شود. حتی یک نت از سمفونی پیچیده‌ای که دائما حرکات مردم را همراهی می‌کند، وجود ندارد."گورکی هنوز سینما را نمی‌شناخت؛ اما دقیقاً داشت درباره‌ی یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های سینما حرف می‌زد:تصویرِ متحرک، بدون اینکه واقعاً زنده باشد. او از نخستین نویسندگانی بود که تجربه‌ی تماشای سینما را به‌صورت جدی و ادبی توصیف کرد.@shotnote1 ✍@honarefilmnameh🎬ماکسیم گورکی (۱۸۶۸–۱۹۳۶) یکی از مهم‌ترین نویسندگان و نمایشنامه‌نویسان روس بود؛ در سال ۱۸۹۶، در نیژنی نووگورود، فیلم‌های برادران لومیر را با دستگاه سینماتوگراف دید و تجربه‌اش را چنین تعریف کرد:"دیشب در قلمروی سایه‌ها بودم. کاش می‌دانستید حضور در آنجا چقدر عجیب است. دنیایی است که در آن صدا و رنگ وجود ندارد. همه چیز، زمین، درختان، مردم و آسمان عمیقا در رنگ خاکستری ملال‌آوری غوطه‌ورند.... این زندگی نیست، بلکه سایه‌ی آن است.... در این سکوت عجیب، ابدا صدای چرخ، قدم زدن یا صحبت کردن شنیده نمی‌شود. حتی یک نت از سمفونی پیچیده‌ای که دائما حرکات مردم را همراهی می‌کند، وجود ندارد."گورکی هنوز سینما را نمی‌شناخت؛ اما دقیقاً داشت درباره‌ی یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های سینما حرف می‌زد:تصویرِ متحرک، بدون اینکه واقعاً زنده باشد. او از نخستین نویسندگانی بود که تجربه‌ی تماشای سینما را به‌صورت جدی و ادبی توصیف کرد.@shotnote1 ✍@honarefilmnameh🎬