به نظرم یکی از اشتباهات ما در مدیریت شهری این است که «مردم» را بیشتر در پایان تصمیم‌ها می‌بینیم، نه در مسیر شکل‌گیری آن‌ها.برای مردم تصمیم می‌گیریم، پروژه اجرا می‌کنیم و بعد انتظار داریم اعتماد کنند اما اعتماد این‌طور ساخته نمی‌شود.وقتی قرار است درباره یک محله، یک خیابان، یک پروژه یا حتی اولویت‌های آینده شهر تصمیم گرفته شود، شهروند باید بداند چه اتفاقی قرار است بیفتد، چرا این تصمیم گرفته شده و نظر او چقدر در آن اثر داشته است؛ مشارکت واقعی یعنی مردم فقط شنونده تصمیم‌های مدیران نباشند؛ در ساختن تصمیم‌ها سهم داشته باشند.مدیریت شهری قرار نیست جای مردم تصمیم بگیرد؛ قرار است شرایطی بسازد که مردم در آینده شهرشان نقش داشته باشند؛ چون شهر، پروژه مدیران نیست؛زندگی مشترک شهروندان است و شاید یکی از مهم‌ترین نشانه‌های یک مدیریت بالغ همین باشد به جای تصمیم‌گیری برای مردم، تصمیم‌سازی را با مردم آغاز کند.___https://t.me/timcheh_kashan#حقوق_شهروندی#مدیریت_شهری#مردم_سالاری