ما نام خود ز صفحهٔ دل‌ها سترده‌ایمدر دفتر جهان ورق باد برده‌ایمچون سرو تازه‌روی درین بوستان‌سرادر را

ما نام خود ز صفحهٔ دل‌ها سترده‌ایمدر دفتر جهان ورق باد برده‌ایمچون سرو تازه‌روی درین بوستان‌سرادر راه گرم و سرد جهان پا فشرده‌ایم-صائب تبریزیآدمی زمانی آزاد می‌شود که دیگر برای اثباتِ ارزشِ خود به نگاه دیگران احتیاج نداشته باشد؛ و زمانی بزرگ می‌شود که با وجود این بی‌نیازی، همچنان با وقار، استوار و مسئولانه در مسیر خود بایستد..