ده قانون فریدریش #نیچه در مورد سَبْک نوشتن (۱۸۸۲)نیچه این ده قانون را برای دوست و معشوق سابقش لو سال

ده قانون فریدریش #نیچه در مورد سَبْک نوشتن (۱۸۸۲)نیچه این ده قانون را برای دوست و معشوق سابقش لو سالومه در قالب نامه نوشته است.۱. سوخت و نیروی اولیه‌ی سبک، خودِ زندگی‌ست، سبک باید زندگی شده باشد.۲. سبک باید کاملا با خواننده‌ای که آرزو دارید با کارتان ارتباط برقرار کند بخواند. (قانون رابطه‌ی متقابل)۳. اول و قبل از این‌که شروع به نوشتن کنید باید دقیقا مشخص کرده باشید که چه‌چیزی را و چه‌طور دوست دارید بنویسید و ارائه دهید. نوشتن باید نوعی از شبیه‌سازی باشد.۴. از آن‌جایی که نویسنده خیلی از قابلیت‌های یک سخنران را ندارد، او باید به صورت کلی برای قالب نوشته‌اش بیانِ واضح و شفافی از چیزهای ضروری داشته باشد.۵. غنایِ یک زندگی خود را در غنایِ حرکت و عمل‌ست که نشان می‌دهد. نویسنده باید یاد بگیرید که همه چیز را احساس کند، بلندی و تاخیر یک جمله را، علامت‌گذاری‌ها، انتخاب کلمات، مکث‌ها و تعلیق‌ها، توالی استدلال‌ها، همه چیز را مثل خود عمل و حرکت احساس کند.۶. مواظب دوره‌ها باش! فقط آدم‌هایی که موقع حرف زدن تنفس‌ها و استراحت‌های طولانی می‌کنند به دوره و عصر ادبی اهمیت می‌دهند. برای بقیه دوره‌ی ادبی مساله‌‌ای‌ست که احساس و زندگی می‌شود.۷. سبک نوشته باید نشان دهد که نویسنده به این ایده باور دارد، نه تنها به آن فکر می‌کند؛ و باورش دارد بلکه آن را احساس هم می‌کند.۸. هرچقدر حقیقتی که سعی در بیان کردنش دارید خلاصه‌شده و انتزاعی باشد حواس و توجه بیشتری را به خود جلب خواهد کرد.۹. بهترین عملکرد برای یک نویسنده خوب این است که معنا و مفهمومی که می‌خواهد بیان کند را نزدیک به شعر ارائه دهد ولی هیچ‌وقت در خود شعر غرق نشود.۱۰. این اصلا خوب نیست که خواننده را از واضحات محروم کنیم، اما خوب و هوشمندانه است که خواننده خود به بیان نهایی برسد و از این‌جا هوش نویسنده را دریابد.«ده فرمان» فردریش نیچه مترجم #آرزو_دهقانی @hoonaarpublication