ضرورت طراحی مدل بومی هفته کتابوقتی به تجربه‌های جهانی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم هر کشوری «هفته کتاب» خو

ضرورت طراحی مدل بومی هفته کتابوقتی به تجربه‌های جهانی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم هر کشوری «هفته کتاب» خودش را دارد؛ بر اساس مدلی که با نیازها، واقعیت‌ها و روح جامعهٔ خودش جور باشد.اثرگذاری واقعی هم دقیقاً از همین‌جا می‌آید: از طراحی درست.🇳🇱 دیدیم که هلند با یک طراحی هوشمندانه (از کتاب هدیه تا بلیت موزه و مترو) تقاضای مردمی را فعال کرده، فروش کتاب و رؤیت‌پذیری اجتماعی آن را بالا می‌برد. 🇦🇺 استرالیا هفته کتاب کودک را شاد و بازی‌محور برگزار می‌کند تا بچه‌ها با لباس شخصیت‌های داستانی در مدرسه راه بروند، کیف کنند و خودجوش کتاب‌خوان شوند.🇺🇸 آمریکا کتابخانه عمومی را در مرکز قرار می‌دهد؛ در هفته ملی کتابخانه مردم را به شکل‌های مختلف به کتابخانه دعوت می‌کند و با تأکید بر خدمات برابر، مراجعه عمومی و تقویت زیرساخت دسترسی، کتابخانه را به قلب تجربه فرهنگی جامعه تبدیل می‌کند.🏴󠁧󠁢󠁳󠁣󠁴󠁿 اسکاتلند کتاب را از سالن‌های رسمی بیرون می‌آورد و به دل روستاها، محله‌ها، بیمارستان‌ها و کتابخانه‌های کوچک می‌برد؛ جایی که مردم داستان‌های خودشان را روایت می‌کنند و هفته کتاب به یک تجربه اجتماعی زنده تبدیل می‌شود.🇿🇦 آفریقای جنوبی در هفته کتاب سراغ عدالت زبانی می‌رود؛ در کشوری با ۱۱ زبان رسمی، با اهدای کتاب‌های بومی و برنامه‌های سوادآموزی محلی تلاش می‌کند همه کودکان امکان خواندن به زبان مادری خود را داشته باشند.🇯🇵 ژاپن آرام اما عمیق کار می‌کند؛ هفته مطالعه را در مدرسه و کتابخانه نهادینه کرده و با فلسفهٔ مطالعهٔ عمیق (دُکوشو) به‌دنبال عادت‌سازی جمعی در مطالعه است.🌏 و... در ظاهر این مدل‌ها مختلف‌اند، اما همه بر سه اصل مشترک بنا شده‌اند:🔺مخاطب فراگیر با مشارکت حداکثری 🔺تجربه لذتبخش در متن زندگی مردم🔺اثر محسوس بر خرید کتاب و مطالعهایران نیز به جای تکرار مجموعه‌ای از برنامه‌های پراکنده، به یک مدل وحدت‌بخش برای هفته کتاب نیاز دارد؛مدلی که برای عموم مردم ارزش و تجربه‌ای لذت‌بخش ایجاد کند و بتواند بر رفتار مطالعه و خرید کتاب اثر واقعی بگذارد.با طراحی درست این مدل، می‌توانیم یک تغییر ملی برای مردم و صنعت نشر بسازیم.📚 کاغذک