#پیامبر_اعظم_ص_مدح_و_ولادت #امام_صادق_ع_مدح_و_ولادت آن را که به جز قرب خدا هیچ نداردهنگام بلا غیر د

#پیامبر_اعظم_ص_مدح_و_ولادت #امام_صادق_ع_مدح_و_ولادت آن را که به جز قرب خدا هیچ نداردهنگام بلا غیر دعا هیچ نداردپروانه پرش سوخت و من یاد گرفتمعاشق‌شدنم غیر بلا هیچ ندارداز لکنتم ایراد نگیرید؛ بِلالمدل مایه‌ی قرب است، صدا هیچ نداردباید به مقامات نظر داشت؛ نه اسبابموسی همه کاره‌ست، عصا هیچ ندارداز جانب گیسوی نگار است که خوشبوستاز ناحیه‌ی خویش صبا هیچ ندارداموال کریمان همه‌اش مال فقیر استاصلاً چه کسی گفته گدا هیچ نداردهرکس که تو را دارد و در سینه ندارد...مهر علی و فاطمه را... هیچ نداردبگذار که از فاطمه بهتر بنویسماو را عوض فاطمه مادر بنویسمبگذار که اول صلواتی بفرستمتا نام تو را خوب معطّر بنویسمتو پا بِگُذاری و منم سر بِگُذارمتو پا بنویسی و منم سر بنویسمدر فکر بقیعم من اگر میل ندارمبر گنبد خضرات کبوتر بنویسمبگذار در این مرحله که جمله فقیرندجبریل تو را فطرس دیگر بنویسمتو گاه علی هستی و گه‌گاه محمّدماندم که علی یا که پیمبر بنویسم!یکبار تو را خواندم و دوبار علی رااز ذات تو باید دوبرابر بنویسمسرها همه خاک کف پایت؛ سر ما همپرها همه دنبال هوایت؛ پر ما همدر قرب تو جبریل، پرِ سوخته داردزیر قدمت ریخته خاکستر ما همعیسی که نفس داشت و موسی که عصا داشتخوب است ببیند که پیغمبر ما هم...بر خاتم ما حک شده: «یا حضرت خاتم»پس معجزه هم می‌کند انگشتر ما همگر آخر این زنده‌به‌گوری قدم توستپس زنده‌به‌گور قدمت دختر ما همبه فاطمه گفتی «بأبی أنت و امّی»صد بار فدایش پدر و مادر ما هماز لطف تو نام علی و فاطمه حالادر مأذنه‌ها پر شده، در منبر ما همراضی شده بودیم به املای محمّداما نرسیدیم به معنای محمّدهرآنچه که دارند رسولان، همه دارنداز معجزه‌ی خاک قدم‌های محمّدمولاست همان رحمت امروز پیمبرزهراست همان رحمت فردای محمّدتفسیر کمالات جلالیِ علی بود«لا حول و لا قُوّةَ الا»ی محمّداین وحدت محض است و دوئیت به میان نیستخوابید اگر «شیر خدا» جای محمّداسلام محمّد به جز اسلام علی نیستمنهای علی یعنی منهای محمّددر آینه‌ی فاطمه دیده‌ست خودش رابنشسته محمّد به تماشای محمّدبا جعفر صادق به روایات رسیدیمبا لطف روایات به آیات رسیدیمعبد تو شدیم و سر سجّاده که رفتیمدیدیم به مجموع عبادات رسیدیمبا واسطه ما پیش خداوند نشستیماز راه توسّل به مناجات رسیدیمدر اصل، تو «اللّه» مجسّم‌شده هستیبه ذات خداوند از این ذات رسیدیماز ردّ قدم‌های تو تا خانه‌ی زهرایک‌دفعه، دو دفعه، نه به کَرّات رسیدیماز گریه‌ی تو در وسط شعله‌ی خانهبه سوختن مادر سادات رسیدیمما خاک‌نشینان حرم، عرش‌نشینیماز ارض بقیعت به سماوات رسیدیم✍ #علی_اکبر_لطیفیان📝 #اشعار_آیینی_حسینیه‌ | عضو شوید👇↳ @hoseinieh_net