#غدیر_بودغدیر بود. دست کم تا قبل از چهارراه دو سه ایستگاه صلواتی بود که شربت و شیرینی می دادند و اسپ

#غدیر_بودغدیر بود. دست کم تا قبل از چهارراه دو سه ایستگاه صلواتی بود که شربت و شیرینی می دادند و اسپند دود می کردند. در هر ایستگاه یکی دو نفر مدام لیوان های یک بار مصرف را پر از شربت می کردند و به میان خیابان می آمدند تا شربت ها را به راننده ها بدهند همین بود که ترافیک غیرقابل انتظاری ایجاد شده بودند. ترافیک برای بعضی ها اما نعمت بود. کریم هر بار که شیشه ای پاک می کرد می توانست یک لیوان شربت مجانی هم بخورد. زهرا برای خواهر که بچه اش را با چادر به شکمش چسبانده بود و گل می فروخت شیرینی و شربت می برد.یاسر که از سر چهارراه شروع می کرد و درلابلای ماشین ها راه می رفت و توی اسباب بازی کودکانه ای فوت می کرد و حباب های رنگانگ پخش آسفالت کف خیابان می کرد، دهانش زود خشک می شد و حالا کافی بود دستش را دراز کند تا شربت خنک و خوشمزه ای جگرش را حال بیاورد. اما از همه اینها بهتر ماشین ها بودند. ترافیک یعنی شیشه های بیشتر که می شد تمیزشان کرد، دست های بیشتری که اشاره می کردند تا دسته گلی بخرند و بچه هایی که ذوق زده اسباب بازی حباب پاش می خواستند. غدیر بود . جایی نزدیک چهارراه راه کسی معرکه ای گرفته بود و دورش آدم های زیادی جمع شده بودند. ریش و موی سپید بلندی داشت. انگشتش توی هوا بلند بود و تصویری را روی پرده ای نشان می داد از مردی که کیسه ای سنگین کمرش را اندکی خم کرده بود فریاد می کشید : برو ای گدای مسکین در خانه علی زن#حسین_ربیعی_ملایری#غدیر_بودhttps://t.me/hossein_rabiee_malayeri