#بمبهای_هیتلر_و_گلهای_یورگن_کلوپدیشب وقتی یورگن کلوپ آن بازگشت تاریخی را برابر بارسلونا رقم زد و پیر

#بمبهای_هیتلر_و_گلهای_یورگن_کلوپدیشب وقتی یورگن کلوپ آن بازگشت تاریخی را برابر بارسلونا رقم زد و پیروزمندانه سرازپا نشناخته توی زمین این سو و آن سو می دوید و هر کسی را که به دستش می رسید در آغوش می کشید من یاد بمب هایی افتادم که روزی هیتلر روی بندر لیورپول می انداخت. آیا او فکر می کرد که روزی هموطنش رهبر یکی از نمادهای انگلستان شود و شادی و سرور و پیروزی را برای آنها به ارمغان آورد نه ویرانی و نفرت و مرگ را. آیا روزی گمان می کرد سرود پیروزی را هزاران انگلیسی زمانی بخوانند که یک آلمانی روبروی آنها ایستاده باشد و اشک شوق از چشمانش جاری. این معجزه چیست: ورزش، پول، رسانه، آگاهی، انسانیت ؟ برای اینکه اتفاق پیش آمده را بهتر درک کنیم تصور کنید روزی یک مربی عربستانی هدایت تیم استقلال یا پرسپولیس را بر عهده داشته باشد و با آنها قهرمان آسیا شود و یک صد هزار تماشاچی ایرانی در ورزشگاه آزادی سرود شادی سر بدهند و آن عربستانی هم روبروی جمعیت ایستاده باشد و اشک بریزد. شاید همین حالا هم عده ای ترجیح می دادند مثال عکس این بود و یک ایرانی توی عربستان یک تیم را قهرمان می کرد تا جلال و جبروت و تاریخ شکوهمند گذشته شان را یادآور باشد. اما گویا دنیا فارغ از تعصبات مذهبی، ملی، نژادی و تاریخی می تواند جای زیباتری برای زندگی باشد. جایی که آدمها با اشتراکات انسانیشان با یکدیگر مرتبط می شوند و با واکاوی گذشته های تاریک، حادثه های تاریخی تلخ و اشتباهات گذشتگان، آینده ای را که می تواند زیباتر ساخته شود ویران نمی کنند. #حسین_ربیعی_ملایری #بمبهای_هیتلر_و_گلهای_یورگن_کلوپhttps://ibb.co/BcfmPng