«تکواندو به هر آنچه می‌خواست رسید»؛ واقعاً چه کسی به خواسته‌هایش رسید؟🔹جمله‌ای که هادی ساعی در نشست خبری پایانی خود بر زبان آورد«در این چهار سال تکواندو به هر آنچه می‌خواست رسید» بیش از آنکه یک گزاره افتخارآمیز باشد، نیازمند کالبدشکافی جدی است. 🔹پرسش اصلی اینجاست: آیا واقعاً تکواندو به خواسته‌هایش رسید یا حلقه‌ای محدود از مدیران و نزدیکان رئیس فدراسیون؟🔹اگر قرار است معیار قضاوت، وضعیت کلی تکواندو باشد، جامعه این رشته با پرسش‌های بی‌پاسخ فراوانی روبه‌روست. وعده ارزانی تکواندو‌نه تنها محقق نشد، بلکه افزایش چندبرابری تعرفه ها کمر خانواده ها را خم کرد، همدلی نه تنها ایجاد نشد بلکه اختلاف طبقاتی و حذف شایسته ها و اعطای بی ضابطه کمربندهای دان بالا، گسترده شد.🔹از سوی دیگر، تغییر سبک زندگی برخی مدیران فدراسیون و نزدیکان هادی ساعی، نیز ناخواسته به نمادی از این چهار سال تبدیل شد؛ مسیری که از خودروی معمولی به خودروی لوکس و از خانه‌ای ساده به ملکی گران‌قیمت در شمال تهران ختم شد. این‌ها پرسش‌هایی است که با شعار «موفقیت خانواده تکواندو» پاسخ داده نمی‌شود.🔹اگر تکواندو به خواسته‌هایش رسیده، پس چرا بدنه این ورزش هنوز از بی‌عدالتی، بی‌اعتمادی، حاشیه‌های اخلاقی و ابهام مالی گلایه دارد؟🔹 موفقیت، زمانی معنا دارد که دستاوردها جمعی، شفاف و پایدار باشند؛ نه زمانی که تنها عده‌ای خاص به خواسته‌هایشان برسند و دیگران فقط تماشاگر باشند.🆔 @Htkdiran