پایان یک دوره؛ وقتی همدلی فقط یک شعار بود🔹در حالی که کمتر از ۲۰ روز به پایان دوره چهارساله ریاست ها

پایان یک دوره؛ وقتی همدلی فقط یک شعار بود🔹در حالی که کمتر از ۲۰ روز به پایان دوره چهارساله ریاست هادی ساعی باقی مانده، فدراسیون تکواندو وارد فازی شده که بیش از آنکه نشانه پویایی و برنامه‌ریزی باشد، بوی اضطرار و نمایش می‌دهد. برگزاری پی‌درپی رویدادها، صدور بخشنامه‌های متعدد و شتاب‌زدگی در اجرا، تلاشی آشکار برای ترمیم چهره‌ای است که در چهار سال گذشته، به‌تدریج اعتبار خود را نزد بدنه تکواندو از دست داده است.🔹واقعیت میدانی اما چیز دیگری می‌گوید. تقریباً تمامی پرسنل، همکاران پاره‌وقت و حتی بسیاری از عوامل اجرایی رویدادها، در فضایی از بلاتکلیفی و انتظار به سر می‌برند؛ انتظاری نه از جنس امید، بلکه چشم‌دوختن به یک تغییر ناگزیر. تأخیرهای مکرر در برگزاری برنامه‌ها، بی‌نظمی آشکار، جابه‌جایی‌های دقیقه نودی و اجرای سرد و بی‌انگیزه رویدادها نشان می‌دهد که امور نه از سر باور، بلکه صرفاً برای «رفع تکلیف» پیش می‌رود.🔹در پایان این چهار سال، آنچه بیش از همه زیر سؤال رفته، شعاری است که بارها از زبان رئیس فدراسیون شنیده شد: «همدلی». امروز شواهد نشان می‌دهد این همدلی، چیزی جز یک واژه زیبا در سخنرانی‌ها نبود. فضای فدراسیون نه‌تنها همدلانه نیست، بلکه به شدت چندپاره و فرسوده است؛ جایی که هر کس به دلیلی مانده است: عده‌ای برای حفظ منافع مالی، برخی از ترس حذف شدن، گروهی برای سوءاستفاده از شرایط آشفته و تنها معدودی، با وجود همه فشارها، هنوز با وجدان کاری برای تکواندو تلاش می‌کنند.🔹پایان دوره هادی ساعی، بیش از آنکه یادآور یک مسیر رو به رشد باشد، تصویر تلخی از فرصت‌های از دست‌رفته، اعتماد سوخته و بدنه‌ای خسته را به جا گذاشته است. تکواندو امروز نه به نمایش و آمارسازی، بلکه به صداقت، بازسازی اعتماد و مدیریتی سالم نیاز دارد؛ چیزی که در روزهای پایانی این دوره، بیش از هر زمان دیگری غایب است.🆔 @Htkdiran