بازگشت اجباری به «وفاق و همدلی» در آستانه انتخابات🔹آغاز سمینار رؤسای هیأت‌های تکواندو سراسر کشور، د

بازگشت اجباری به «وفاق و همدلی» در آستانه انتخابات🔹آغاز سمینار رؤسای هیأت‌های تکواندو سراسر کشور، در ظاهر رویدادی عادی و مدیریتی است؛ نشستی برای بررسی تقویم ورزشی، لیگ‌ها و ساختار اجرایی سال آینده. اما زمان‌بندی این سمینار و ادبیات حاکم بر آن، معنایی فراتر از یک جلسه ساده مدیریتی را تداعی می‌کند؛ بازگشتی ناگهانی و پررنگ به واژگانی چون «وفاق»، «همدلی» و «همراهی»، درست در روزهایی که فدراسیون در آستانه پایان یک دوره پرحاشیه و ورود به فضای انتخابات قرار دارد.🔹واقعیت این است که اگر وفاق و همدلی واقعاً ستون اصلی مدیریت چهار سال اخیر بود، امروز فدراسیون با این حجم از شکاف، بی‌اعتمادی، نارضایتی پرسنل، اعتراض هیأت‌ها و دل‌زدگی بدنه فنی مواجه نبود. همدلی مفهومی نیست که در واپسین ماه‌ها و با برگزاری سمینارها احضار شود؛ همدلی باید محصول رفتار مستمر، تصمیم‌سازی مشارکتی و احترام به نقد در طول زمان باشد، نه شعار پایانی یک دوره مدیریتی.🔹بیان موفقیت‌ها و پراکندگی ملی‌پوشان در استان‌ها، اگرچه می‌تواند بخشی از واقعیت باشد، اما نمی‌تواند سایه سنگین مشکلات ساختاری، بی‌ثباتی مدیریتی، حاشیه‌های اداری و افت سرمایه اجتماعی تکواندو را پنهان کند. جامعه تکواندو به‌خوبی می‌داند که بسیاری از هیأت‌ها در سال‌های اخیر نه با «همراهی»، بلکه با «تحمل» مسیر را ادامه داده‌اند.🔹سمینار رؤسای هیأت‌ها می‌توانست فرصتی واقعی برای شنیدن نقدهای تلنبارشده و پاسخگویی شفاف باشد؛ نه تکرار کلیدواژه‌هایی که بیش از آن‌که ریشه در باور مدیریتی داشته باشد، به نسخه‌ای انتخاباتی شباهت دارد. وفاق، اگر قرار است معنا داشته باشد، باید در عمل و پیش از انتخابات دیده شود؛ نه درست در زمانی که صندلی‌ها در حال تغییرند.🆔 @Htkdiran