این منم روحی که خود را در عذاب انداختهتاولی که زیر پای صبر، آب انداختهبرکه‌ای محتاج آرامش که در آن س

این منم روحی که خود را در عذاب انداختهتاولی که زیر پای صبر، آب انداختهبرکه‌ای محتاج آرامش که در آن سالهاستزندگی مانند سنگی التهاب انداختهترس تنهایی سبب شد دل به هر کس بسپرمتشنگی، پیمانه‌ام را در سراب انداختهاز دلم آشوب می‌روید، یقین دارم خدادر گلم یک مشت بذر اضطراب انداختهقرعه‌ی وارونه‌ای در طالعم افتاده استساقی‌ام سجاده و شیخم شراب انداختهبغضم و می‌ترکم از هر نیشخندی، فرض کنیک نفر در جشن سوزن‌ها، حباب انداختهجز به دست مرگ ممکن نیست آزادش کنیدآنکه خود را همچو من در منجلاب انداخته!#مهدی_دهاقین