🔸سيلاب ناگهانى(Flash Flood) 🔸چهارشنبه ٢٦ اوت ٢٠٢٦(٤شهريور١٤٠٥) 🔸مناطق شمالى نپال در مرز تبت http

🔸سيلاب ناگهانى(Flash Flood) 🔸چهارشنبه ٢٦ اوت ٢٠٢٦(٤شهريور١٤٠٥) 🔸مناطق شمالى نپال در مرز تبت https://t.me/hydroengineeringشواهد اولیه نشان می‌دهد این فاجعه برخلاف بسیاری از سیلاب‌های ناگهانی، با بارندگی شدید آغاز نشده است.پژوهشگران درحال بررسی زنجیره‌ای از اتفاقات در ارتفاعات هیمالیا هستند که احتمالاً یکی پس از دیگری رخ داده‌اند: ابتدا بخشی از یک یخچال و دامنه کوه فرو ریخته، سپس بهمن بزرگی از یخ و سنگ به دره سقوط کرده، مسیر یک رودخانه را مسدود کرده و در نهایت با شکستن این سد طبیعی، حجم عظیمی از آب و آوار به سمت مناطق پایین‌دست سرازیر شده است.در نگاه اول، چنین تصویری می‌تواند یادآور سیلاب‌های ناشی از بارندگی شدید موسمی باشد. بااین‌حال، داده‌های موجود نشان می‌دهد پیش از حادثه بارندگی سنگینی در منطقه ثبت نشده بود که بتواند حجم عظیم آب را توضیح دهد. همین موضوع نگاه پژوهشگران را به ارتفاعات بالاتر هیمالیا معطوف کرد.قوی‌ترین شواهد موجود تاکنون به فروپاشی بزرگی در یخچالی کوهستانی اشاره دارد. تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهند بخشی بزرگ از یخچالی در ارتفاع حدود ۵۲۰۰ متر جدا شده و بیش از ۱۲۰۰ متر به داخل دره سقوط کرده است.سقوط این حجم از یخ و سنگ، بهمنی عظیم ایجاد کرد و این رویداد آن‌قدر قدرتمند بود که اثر آن در داده‌های لرزه‌ای نیز ثبت شد.محتمل‌ترین فرضیه کنونی بر پایه بررسی تصاویر ماهواره‌ای و گزارش اداره هیدرولوژی نپال شکل گرفته است؛ بر این اساس، سقوط بهمن به داخل دره باعث شده مسیر رودخانه در فاصله تقریبی ۲۰ کیلومتری بالادست مرز نپال و تبت، با انباشتی از یخ، سنگ و آوار مسدود شود.در این سناریو، آب برای مدتی پشت مانع ایجادشده جمع شده و سد طبیعی موقتی شکل گرفته است. سپس سد شکسته و حجم انباشته‌شده آب با سرعت بسیار زیاد به سمت پایین‌دست حرکت کرده است. در مسیر نیز احتمالاً جریان اولیه با خود آب، سنگ و رسوبات بیشتری برداشته و به توده‌ای سنگین‌تر و مخرب‌تر از گل و آوار تبدیل شده است.اگر سناریوی یادشده تأیید شود، فاجعه نپال نمونه‌ای روشن از «مخاطرات آبشاری» خواهد بود. در این حادثه، فروپاشی یخ و سنگ احتمالاً بهمنی بزرگ ایجاد کرده است. بهمن وارد رودخانه شده و ممکن است جریان آب را مسدود کرده باشد. آب پشت این سد موقت جمع شده و با شکست آن، سیلابی بزرگ در پایین‌دست به راه افتاده است.نکته مهم این است که خطر در طول مسیر شکل خود را تغییر داده است. حادثه‌ای که در ارتفاعات دورافتاده به شکل فروپاشی یخچال آغاز شد، کیلومترها پایین‌تر به صورت سیلابی مملو از گل، سنگ و آوار به مناطق مسکونی رسید.همین ویژگی، مخاطرات آبشاری را دشوارتر از بسیاری از بلایای طبیعی معمولی می‌کند. مردم پایین‌دست ممکن است در معرض خطری قرار بگیرند که منشأ آن صدها یا هزاران متر بالاتر و کیلومترها دورتر است. در چنین شرایطی، حتی اگر وضعیت محلی آرام باشد و بارندگی شدیدی رخ نداده باشد، حادثه‌ای در نقطه‌ای دور می‌تواند ناگهان شرایط را تغییر دهد.دانشمندان میان مخاطرات آبشاری و مخاطرات مرکب تفاوت قائل می‌شوند. در مخاطرات مرکب، چند عامل خطر می‌توانند هم‌زمان یا پشت‌سرهم رخ دهند و اثر یکدیگر را تشدید کنند، بدون آنکه یکی مستقیماً باعث دیگری شده باشد. برای مثال، بارندگی شدید و طوفان ممکن است هم‌زمان خسارت یک منطقه را افزایش دهند. اما در مخاطرات آبشاری، رابطه علت و معلولی اهمیت دارد. یک اتفاق، اتفاق بعدی را به راه می‌اندازد و زنجیره با پیشروی خود می‌تواند قوی‌تر و مخرب‌تر شود. این زنجیره گاهی از حادثه‌ای نسبتاً محدود در منطقه‌ای دورافتاده شروع می‌شود، اما در مرحله‌های بعدی به خطری تبدیل می‌شود که جان هزاران نفر را در مناطق مسکونی تهدید می‌کند.https://t.me/hydroengineering