هنوز صدای غمگين وحشی بافقی از زير سنگ مزارش در يک پارک محلی يزد که حتی یک حکّاکی ساده هم از آن دريغ شده است، به شکل غريبانه ای به گوش می رسد که برایمان می خواند: دوستان شرح پريشانی من گوش کنيد داستان غم پنهانی من گوش کنیدقصه بی سر و سامانی من گوش کنیدگفت و گوی من و حیرانی من گوش کنیدشرح اين آتش جانسوز نگفتن تا کی؟سوختم، سوختم، این راز نهفتن تا کی؟ او را در زادگاه خودش غريبانه به خاک سپردند و هيچکس فکر نکرد که ما با عاشقانه هايش، عشق را شناختیم و عاشق شديم، گریستیم، خندیدیم و زیستیم ...https://t.me/joinchat/P2O8HgaFgjvAKO0e@hydroforum ☔