در حدود ۴/۶ میلیارد سال پیش، منظومه‌ی شمسی به شکل ابری متشکل از گاز و غبار، موسوم به سحابی خورشیدی ب

در حدود ۴/۶ میلیارد سال پیش، منظومه‌ی شمسی به شکل ابری متشکل از گاز و غبار، موسوم به سحابی خورشیدی بود. با چرخش این سحابی و فرو ریزش گرانشی مواد داخل آن، خورشید در مرکز ابر گازی شکل گرفت. با تشکیل خورشید، مواد باقیمانده در سحابی، رفته رفته بر روی هم انباشته شدند. ذرات کوچک تحت تاثیر نیروی گرانشی خورشید به یکدیگر چسبیدند و ذرات بزرگتری را ایجاد کردند. بادهای خورشیدی، ذرات سبک‌تر، مانند هیدروژن و هلیوم را از مرکز سحابی دور کرد و ذرات سنگین و سنگی در نزدیک خورشید باقی ماندند که بعدا سیارات سنگی و خاکی (تیر، ناهید، زمین، مریخ) از آنها تشکیل شد. اما از آنجا که قدرت بادهای خورشیدی در فواصل دور کمتر می‌شود، این ذرات فرصت این را یافتند که با درآمیختن با یکدیگر غول‌های گازی (مشتری، زحل، اورانوس، نپتون) را به وجود آورند. به این ترتیب، سیارک‌ها، ستاره‌های دنباله‌دار، سیاره‌ها و ماه‌های آنها تشکیل شد.@HyperNoova