فلسفه از همان لحظه‌ای آغاز می‌شود که سؤال به‌ جای جواب مهم می‌شود.فلسفه یعنی ایستادن میان روشنایی و تاریکی؛ جایی که نه مطمئنی، نه تسلیم.افلاطون می‌گفت: تفکر، گفت‌وگوی روح با خودش است.نیچه، باور داشت فلسفه فقط زمانی معنا دارد که زندگی‌ات را تکان بدهدنه‌ فقط وقتی‌که درباره‌اش حرف بزنی.در واقع فلسفه شورش خاموش است؛ علیه ساده پنداری، علیه تقلید، علیه سکون.