انسانِ آگاه، تنهاست. نه از دیگران، بلکه از توهمات که همه به آن تکیه کرده‌اند.آزادی یعنی جدا شدن از ز

انسانِ آگاه، تنهاست. نه از دیگران، بلکه از توهمات که همه به آن تکیه کرده‌اند.آزادی یعنی جدا شدن از زنجیرِ باورها،امّا هر زنجیری که می‌شکنی، تنهایی‌ات سنگین‌تر می‌شود. این تنهایی، ترسناک است. بدون پرده، بدون نقاب، بدون پناه.«آگاه بودن» یعنی دیدن پوچی‌و باز هم انتخاب کردن و ادامه دادن. در این جهان هیچ راهنمایی نیست، هیچ حقیقت ابدی نیست، فقط تو و اراده‌ات باقی می‌مانید و همین؛ کامل‌ترین آزادی است. آزادی از هر چیزی، جز خودِ خویشتن.@hypnosIIs mkcrew.