برای سرشتهای کمال‌گرا:«لذتی که در نرسیدن هست، در رسیدن نیست.»اصطلاحا به این نوع تقویت و لذت، تقویت ن

برای سرشتهای کمال‌گرا:«لذتی که در نرسیدن هست، در رسیدن نیست.»اصطلاحا به این نوع تقویت و لذت، تقویت نسبی_گه‌گاهی می‌گویند (partial_intermittent (reinforcemement  یعنی آنها اگر از هر ده‌بار تلاش، یکبار آنهم تاحدی موفق شوند، باز آن رفتار را ادامه می‌دهند و لذتی که می‌برند در نه باری است که نمی‌رسند نه در یکباری که موفق می‌شوند. دستگاه‌های قمار در کازینوها را برای این افراد بر همین اساس طراحی می‌کنند تا گرفتارشان کنند.#پارادوکسهای_روان«دکتر روح الله صدیق»توضیحات ساده تر:بعضی آدم‌ها وقتی یه کاری رو انجام می‌دن، از "تلاش کردن" و حتی "نرسیدن به نتیجه" خوشحال می‌شن. اونا از راه لذت می‌برن، نه فقط از رسیدن به هدف.مثلاً فکر کن یه بچه ۱۰ بار توپ رو پرت می‌کنه توی سبد، فقط یه بار توپ می‌ره تو. ولی همون یه بار باعث می‌شه که اون بچه هی بخواد دوباره امتحان کنه، چون از بازی کردنش خوشش میاد، حتی اگه بیشتر وقتا گل نزنه.کازینوها (جای قمار) هم از همین روش استفاده می‌کنن: یه دستگاهی دارن که فقط بعضی وقتا جایزه می‌ده. آدم‌ها چون همون یکی دو بار برنده شدن، هی دوباره بازی می‌کنن، حتی اگه بیشتر وقتا ببازن.کمال‌گراها هم همین‌طوری‌ان: بیشتر از بردن، از بازی کردن و بهتر شدن خوششون میاد، اگه همیشه نبازن﻿@IAUTM