ماهیت به حکم این که لابشرط از ذهن و خارج است می‌تواند هم در ذهن باشد و هم در خارج موجود گردد. البته باید توجه داشت که ارتباط مفاهیم با جهان خارجی به واسطه ماهیات صورت می‌پذیرد.در واقع می‌توان گفت که ماهیات در میان عالم ذهن و جهان خارجی نقش نوعی واسطه ایفا می‌کنند. انطباق مفاهیم با جهان خارجی بدون وساطت ماهیت امکان‌پذیر نیست. زیرا مفهوم از آن جهت که فقط مفهوم است فقط در ذهن است و جهان ذهن غیر از جهان خارج است.تنها چیزی که عالم ذهن را با جهان خارجی مرتبط می‌سازد ماهیت است و این خصلت در ماهیت نیز به واسطه این است که ماهیت نسبت به عالم ذهن و جهان بیرون از ذهن لابشرط است. لابشرط بودن ماهیت موجب می‌شود که در هر دو عالم ذهن و جهان خارجی تحقق داشته باشد و در قید هیچ یک از این دو عالم باقی نماند.بخش‌دهم کتاب جستارهای‌فلسفی در تفسیر معنیغلامحسین ابراهیمی دینانی