حقیقت وجود واجب الوجود از طریق علم حصولی و صورت‌های ادراکی به هیچ وجه امکان‌پذیر نیست. زیرا حق تبارک و تعالی دارای ماهیت نیست و آنجا که ماهیت نباشد، ادراک حصولی نیز معنی پیدا نمی‌کند.عدم آگاهی انسان به حقیقت حق تبارک و تعالی از آثار ضعف ادراک و شعور انسان است و از سوی خداوند سبحان منع و بخل نیست. زیرا رحمت او به همه چیز و همه جا احاطه دارد و گسترده است.چنانکه فرموده است: «و نحن اقرب الیه من حبل الورید» «و اذا سئلک عبادی عنی فأنی قریب»، یعنی خداوند از رگ گردن انسان به او نزدیک‌تر است و هرگاه بندگان خدا از او سئوال و تمنا داشته باشند خداوند اجابت می‌کند.بخش‌دهم کتاب جستارهای‌فلسفی در تفسیر معنیغلامحسین ابراهیمی دینانی