*پرفسور! قیمه می خوری یا قرمه؟*🖊️دکتر مجتبی لشکربلوکی *نشر:* گاهنامه مدیر■ابتدا یک نوشته زیبا از مح

*پرفسور! قیمه می خوری یا قرمه؟*🖊️دکتر مجتبی لشکربلوکی *نشر:* گاهنامه مدیر■ابتدا یک نوشته زیبا از محمّد حسین کریمی پور، فعال کسب وکار را با هم بخوانیم: خدمتکارِ جدیدِ یک‌ پرفسور ازو‌ پرسید که قرمه بپزم یا قیمه؟ دو ماه بعد، آقای دکتر پاسخ مکتوب داد. جواب، یک دفترچه ۵۹ صفحه ای بود با ۴ دیاگرام و‌ یک جدولِ اکسل پر حجم که نشان می داد اولا  برای پاسخ باین سوال، باید ابتدا به ۱۷ سوال بنیادین دیگر جواب داد‌. ثانیا یک‌مطالعه رفتاری سه ماهه روی یک جامعه صد نفری از پرفسورهای ۵۲ الی ۶۰ ساله  لازمست. پیوست اقتصادی می گفت این مطالعات ۶۵۰ میلیون تومان هزینه دارد.https://chat.whatsapp.com/CfHa4tnpoNv8yTWIjaVOVM□گزارش شرح می داد در صورت تامین بودجه، ممکن است ظرف ۱۱ ماه با روایی ۵۳٪  بین قرمه و‌ قیمه انتخاب کرد. ●خدمتکار زان پس یاد گرفت دیگر سوال نکند. او با اتکا به سه کلاس سوادش، در ایکی ثانیه با روایی ۱۰۰٪ باین نتیجه رسید که اشکنه هم از سر چنین آدمی زیادست.  لذا زان پس همان را بار گذاشت. مشکلی هم پیش نیامد.○تحلیل و تجویز راهبردی: آنچه ایشان به طنز گفته از منظر علمی نام و نشان مشخصی دارد:  «فلج تحلیلی Analysis paralysis» یا فلج بیش تحلیلی. که هم در سطح زندگی شخصی و هم در سطح سازمان و ملی به کرات دیده می شود. معنی آن چیست؟ زمانی که یک فردی یا گروه برای حل یک مساله آنقدر فکر یا آنقدر تحلیل می کنند که فلج می شوند و نمی توانند تصمیم بگیرند. ■چرا چنین چیزی رخ می دهد؟ ▪︎به دلیل نگرانی از بروز یک مساله بالقوه بزرگتر▪︎به دلیل ترس از اشتباه کردن•به خاطر عدم توانایی در تفکیک مسایل مهم و از مهم فرعی▪︎جستجوی یک راه حل کامل بدون هیچ نقطه ضعفی به خاطر کمال گرایی. این ها باعث می شود که یا هرگز تصمیمی گرفته نمی شود یا خیلی دیر گرفته می شود. □راه حلی هم دارد؟ بسته به ریشه مساله ممکن است راه حل های زیر کاربرد داشته باشد: ۱. تعیین زمان برای تصمیم گیری. به خودتان یا سازمان تان بگویید تا این زمان باید این تصمیم گرفته شود. ۲. تفکیک مسایل: مسایل مهم را از مسایل غیرمهم شناسایی کنید و برای مسائل [غیر] مهم اصلا وقت نگذارید و یا کم بگذارید. ۳. روتین سازی: تصمیمات تکرار شونده را شناسایی کنید (مثلا چی بپوشم یا چی بپزم؟) و یک بار به صورت جدی به آن ها فکر کنید،نتیجه را نهایی کنید و سپس سیستم را بگذارید روی حالت اتوماتیک.۴. برون سپاری تصمیمات. اخذ تصمیمات غیرمهم را به دیگران بسپارید. ۵. روی این باور کار کنید که هیچ گزینه ای کامل نیست. هنر تصمیم گیری عالی این است که بین گزینه های ناقص یک گزینه کمتر ناقص پیدا کنم و نه گزینه بدون نقص.۶. این باور را در خود تغییر دهید که اول باید فکر کرد و بعد انتخاب. گاهی اوقات بهترین روش سعی و خطاست. اول یک انتخاب موقتی (عمل کوچک)، سپس دریافت اطلاعات بیشتر، بعد تحلیل اطلاعات و سپس انتخاب بهتر و عمل مجدد. ●توسعه ملی، بهبود سازمانی و رشد شخصی همه در گرو تصمیم ها و انتخاب های بهتر ماست. اگر از وضعیت امروز خود راضی نیستیم این ناشی از انتخاب های بد گذشته ماست. اگر آینده بهتری می خواهیم از انتخاب های امروز شروع کنیم. _______ *بازنشر پیام = گسترش دانایی*_______💠 *تلگرام*https://t.me/gahname_modir👨‍💻 *سایت*http://gahnamemodir.ir/👩‍💻 *اینستاگرام*www.instagram.com/gahname_modir_________🟨🟩🟦🟪⬛⬜🟫🟥🟧