گفت دانایی که: گرگی خیره سر،هست پنهان در نهاد هر بشر! لاجرم جاری است پیکاری سترگ روز و شب، مابین این انسان و گرگزور بازو چاره‌ی این گرگ نیست صاحب اندیشه داند چاره چیستای بسا انسان رنجور پریشسخت پیچیده گلوی گرگ خویشوی بسا زور آفرین مرد دلیرهست در چنگال گرگ خود اسیرهر که گرگش را در اندازد به خاکرفته رفته می‌شود انسان پاک وآن که با گرگش مدارا می‌کندخلق و خوی گرگ پیدا می‌کنددر جوانی جان گرگت را بگیر!وای اگر این گرگ گردد با تو پیرروز پیری، گر که باشی هم چو شیرناتوانی در مصاف گرگ پیرمردمان گر یکدگر را می‌درندگرگ‌هاشان رهنما و رهبرنداینکه انسان هست این‌سان دردمندگرگ‌ها فرمانروایی می‌کنندوآن ستمکاران که با هم محرم‌اندگرگ‌هاشان آشنایان هم‌اندگرگ‌ها همراه و انسان‌ها غریببا که باید گفت این حال عجیب؟....فریدون مشیری