باز بارانبا ترانهبا گُهَرهای فراوانمی‌خورد بر بام خانهمن به پشت شیشه تنهاایستاده:در گذرهارودها راه ا

باز بارانبا ترانهبا گُهَرهای فراوانمی‌خورد بر بام خانهمن به پشت شیشه تنهاایستاده:در گذرهارودها راه اوفتادهشاد و خّرمیک - دو سه گنجشک پُرگوباز هر دممی‌پرند این‌سو و آن‌سومی‌خورد بر شیشه و درمُشت و سیلیآسمان امروز دیگرنیست نیلییادم آرد روز بارانگردش یک روز دیرینخوب و شیرینتوی جنگل‌های گیلان:کودکی ده ساله بودمشاد و خّرمنرم و نازکچُست و چابکبا دو پای کودکانهمی‌دویدم همچو آهو،می‌پریدم از سرِ جو،دور می‌گشتم ز خانهمی‌شنیدم از پرندهداستان‌های نهانیاز لبِ بادِ وزندهرازهای زندگانیبس گوارا بود باران!به! چه زیبا بود باران!می‌شنیدم اندر این گوهرفشانیرازهای جاودانی, پندهای آسمانی:«بشنو از من، کودکِ من!پیش چشم مرد فردازندگانی - خواه تیره، خواه روشن -هست زیبا، هست زیبا، هست زیبا! گلچین گیلانی