یکی از دوستام می‌گفت اینایی که قبلا به دین اعتقاد نداشتن و الان دارن، یا قبلا اینترنشنالی بودن و الا

یکی از دوستام می‌گفت اینایی که قبلا به دین اعتقاد نداشتن و الان دارن، یا قبلا اینترنشنالی بودن و الان نیستن، وقتی میان این طرفی خیلی 'تندرو' میشن. خیلی راحت برافروخته‌تر میشن و از این حرفا. اون موقع سعی کردم حاشا کنم، اما الان که بهش فکر می‌کنم می‌فهمم چرا اینطور به نظر میاد. حالا من که کلا با لفظ تندرو موافق نیستم، اما اینکه چرا عصبانی‌تر میشن خیلی واضحه. اونا یک عمر در محیطی سرشار از دروغ و توهم زندگی کردن، وقتی می‌بینن عه فلانی که من قبلا شبیهش بودم، چقدر احمقانه و وقیحانه هنوز داره دروغ میگه، طبیعیه که براش ناراحت‌کننده‌تره، چون به نوعی و تا حدی گذشته خودش رو در اون آدم و افکار میبینه. در درونش این احساس هست که واقعا منم یه روز این حرفا رو باور می‌کردم؟ چقدر شرم‌آور. چطور هنوز حالیتون نیست که اینا یه مشت مزخرفه؟ چطور راحت بدون اینکه دوتا سوال اضافه بپرسی هرچی می‌شنوی باورت میشه؟ خلاصه پس عجیب نیست که ظاهرا، تندروتر به نظر بیان. البته که به قول محندث، در ایران نروها به بروها میگن تندرو.