🔴تاملی بر واکنش ها به درگذشت یک شخصیت هنری و فرهنگی کشور♦️در روزهای اخیر با درگذشت یکی از شخصیت های فرهنگی و هنری کشور ؛ استاد بهرام بیضایی که در خارج ایران واقع شد، واکنشهای متعددی بروز یافت. فارغ از گروه محدودی از محافل رسانه ای و سیاسی منتقد آن مرحوم که همانند گذشته به برخی عقده گشایی هامطالب حاشیه ای پرداختند، قاطبه فعالان اجتماعی، سیاسی و فرهنگی کشور این درگذشت را غمبار توصیف و خدمات فکری و هنری آن مرحوم را ستودند. در این میان ، برخی از مقامات عالی کشوری همانند رییس جمهور ، معاون اول رییس جمهور یا وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز بیانیه هایی را صادر و با جامعه هنری و فرهنگی و سایر گروهها همنوایی کردند و یاد آن مرحوم را گرامی داشتند. اما در مقابل این بیانیه ها و اعلام نظرها، برخی رسانه ها صدور بیانیه ها از سوی مسئولین کشوری را به فال نیک گرفتند و نوعی حرکت درست ارزیابی کردند اما افراد دیگری نقدهای تند در این زمینه منتشر کردند (از قبیل واکنش هنرمند شناخته شده آقای جعفر پناهی) و یادآور شدند که چرا تا زمانی که مرحوم بیضایی زنده بود و در کشور خود می زیست حقوق او را پاس نداشتند تا ناچار به خروج از کشور و زندگی در دیار غربت شود و در نهایت نیز در همان جا جهان فانی را بدرود گوید.♦️آخرین واکنشی که در خور تامل است یادداشت همسر مرحوم بیضایی است که اعلام کرده آن مرحوم در کشور محل فوت دفن خواهد شد و جسد او به ایران باز نمی گردد . وی در بخشی از این نوشتار کوتاه گفته است: « پیکر بهرام بیضایی کلمات و اندیشه‌ی اوست. فیلم‌ها و آثارِ نوشتاریِ اوست. او دو فیلم توقیف شده و یک فیلم کمتر دیده شده دارد و هم‌اکنون جلوی انتشار دستکم چهار کتابش را گرفته‌اند. مطالبه‌ی ملی باید انتشار کتابهای «جاناوبلادور»، «گزارش اردویراف»، «طرب‌نامه» و «داش‌آکل به گفته‌ی مرجان» باشد. مطالبه‌ی ملی به نمایش درآمدن عمومی «غریبه و مه»، «چریکه‌ی تارا» و «مرگ یزدگرد» است. ایمان دارم [رفع این ممنوعیت ها و شناسایی حقوق هنری و ادبی او در قبال این آثار] بهترین هدیه‌ی تولدِ همه‌ی زندگی‌اش خواهد بود.»♦️شاید به روال روزگار که وقایع به سرعت می گذرند و بسیاری امور فراموش میشوند این رویداد و واکنشها نیز در روند آتی در سایه تحولات بعدی قرار گیرند اما خوب است: اولا قدردان هنرمندان ، نویسندگان و سایر سرمایه های انسانی خود باشیم و تا در میان ما هستند ، حقوق آنها را بدرستی رعایت کنیم و انواع مشقت ها و دردها را بر آنها تحمیل نکنیم. ثانیا همه به ویژه صاحبان قدرت و متولیان امور کشور توجه پیدا کنند که تکریم واقعی هر فرد و نهاد ، احترام به حقوق انسانی آنهاست . در جامعه ای اگر این اصل اولیه رعایت نشود انواع چالشها بروز می یابد از جمله اینکه سرمایه های انسانی زیادی را از دیار خود فراری داده و فرصت بهره مندی از دانش و تجربه و سایر ظرفیت های آنها برای اعتلای کشور را از دست می دهیم و افسوس های بعدی عمدتا دیگر ثمری ندارد. ♦️بررسی کنیم حقوق چه افرادی در عرصه هنر و اندیشه و سیاست و اجتماع و دیگر زمینه ها تعمدا رعایت نمیشود و چه خسارتها در پی داشته و دارد. هر چه سریعتر در جهت رفع این موارد و ترمیم موثر اقدام شود، افسوس های کمتری در پی خواهد داشت و همه از بهبود وضعیت وطن خود بهره مند خواهیم شد.🌿یاد مرحوم بیضایی و سایر شخصیت هایی که به این کشور خدمت کردند و اکنون از میان ما پر کشیده اند ، همواره سبز و گرامی باد.https://shorturl.at/koqERhttps://shorturl.at/y6TBO@IHRCIRAN