صلح بدون سلاح :دیپلماسی فرهنگی به ‌مثابه بدیلی برای سیاست تقابلدکتر امیر هوشنگ میرکوششگروه دیپلماسی عمومی و فرهنگیمفهوم صلح در ادبیات روابط بین‌الملل اغلب در نسبت با جنگ تعریف شده است. در بسیاری از نظریه‌های کلاسیک، صلح صرفاً به معنای فقدان جنگ یا توقف درگیری نظامی تلقی می‌شود. این برداشت که در ادبیات نظری از آن با عنوان «صلح منفی» یاد می‌شود، صلح را وضعیتی موقتی و شکننده می‌داند که تنها در نتیجه توازن قوا یا بازدارندگی نظامی برقرار می‌شود. با این حال، تحولات جهان معاصر و پیچیده‌تر شدن روابط میان دولت‌ها و جوامع نشان داده است که اتکای صرف به ابزارهای نظامی برای مدیریت تعارضات نه‌تنها پایدار نیست، بلکه اغلب خود به بازتولید چرخه‌های جدیدی از بی‌اعتمادی و تنش منجر می‌شود. ادامه در لینک زیر: www.iirjournal.ir 🌍مجله ایرانی روابط بین الملل