جناب آقای دکتر پورمسیری عزیز و گرانقدر بعضی حضورها را نمی‌شود با عنوان و مسئولیت تعریف کرد؛ چون ارزش

جناب آقای دکتر پورمسیری عزیز و گرانقدر بعضی حضورها را نمی‌شود با عنوان و مسئولیت تعریف کرد؛ چون ارزششان خیلی فراتر از جایگاهی است که در آن قرار گرفته‌اند. آدم‌هایی که وقتی کنارمان هستند، شاید حضورشان را عادی تصور کنیم، اما وقتی مسیرشان تغییر می‌کند، تازه می‌فهمیم چه اندازه از آرامش، اعتماد و خاطرات خوبمان با حضور آنها گره خورده بود.در زندگی هر مجموعه‌ای، آدم‌هایی هستند که حضورشان با یک عنوان اداری آغاز می‌شود، اما خیلی زود، چیزی فراتر از یک عنوان می‌شوند؛ بخشی از خاطرات و بخشی از قصه‌هایی که سال‌ها بعد، وقتی از آن روزها حرف می‌زنیم، نامشان ناخواسته به میان می‌آید.شما برای ما یکی از همان آدم‌ها هستید.دکتر پورمسیری عزیز؛شما برای ما فقط خاطره‌ی یک دوره مدیریتی نیستید. چیزی که از شما در ذهنمان باقی می‌ماند، مجموعه‌ای از رفتارهای کوچک اما عمیق است؛ احترام‌هایی که فراموش نشدند، لبخندهایی که در روزهای سخت به موقع بودند، حرف‌هایی که شاید کوتاه بودند اما اثرشان ماندگار شد و برخوردهایی که به ما نشان داد هنوز می‌توان در یک جایگاه مسئولیتی، انسان بودن را در اولویت نگه داشت.دکتر عزیز؛از شما برای تمام آنچه انجام دادید سپاسگزاریم؛ اما بیشتر از آن، برای آنچه در دل ما باقی گذاشتید.برای شما موفقیتی در شأن تمام شایستگی‌هایتان و آینده‌ای روشن‌تر از تمام مسیرهایی که پشت سر گذاشته‌اید آرزو می‌کنیم.شاید واژه‌ها برای بیان تمام آنچه در دل داریم کافی نباشند؛ اما همین چند سطر را بهانه‌ای می‌کنیم برای گفتن یک تشکر صمیمانه. ممنونیم که در بخشی از بهترین سال‌های زندگی ما، حضورتان را با احترام، همراهی و نگاه انسانی‌تان معنا کردید. برایتان در ادامه این مسیر، روزهایی روشن، دلی آرام و موفقیت‌هایی شایسته‌ی نام و جایگاهتان آرزو داریم. بی‌تردید، نام شما در خاطره‌ی ما با احترام و نیکی باقی خواهد ماند.با نهایت احترام رضوان ربیعی دبیر کانون نماز و مناسبت های دانشگاه ایلامپایگاه اطلاع‌رسانی دانشگاه ایلام http://t.me/ilamac