جمعه‌های با ولیّ عصر ارواحنافداه   💔 سلام پدر مهربانم!جمعه‌ای دیگر از پس آدینه‌های عمرم سوار بر بال‌های باد غفلت گذشت و اندک لحظه‌اي در روز در حسرت ندیدنت گذشت!می‌دانی!من از خودم و از خواب‌ها و غفلت‌ها و فراموشی‌هایم خسته شده‌ام. از چموشی‌ها و سرکشی‌هااز خواسته‌ها و گردن‌کشی‌هااز ...اصلاً از بودن بی‌فایده‌ام خسته شده‌ام!وتو ... تو آن قدر مهربانی و کریم که از تمام کرده‌ها و ناکرده‌هایم می‌گذری و هر روز بیش از پیش مرا شرمنده‌ی رأفت و رحمت و کرامتت می‌سازی!در این وانفسای غیبت که نگاه‌داری ایمان به‌سان نگاه داشتن گدازه‌های آتش در کف دست شده است، دلم تنها به یک چیز خوش است و آن این که تو شاه من هستی و شاه و سلطانی چون تو در مراعات رعیتش کوتاهی نخواهد کرد.از تو سپاسگزارم که در این هیاهوی دنیا حبل هدایتت را به من مرحمت کرده‌ای!از ژرفای جانم شکرگزار آستان پروردگارم که مسافر سفینه‌ی نجاتت باشم که هیچ‌گاه رانده نشوم!الاهی به حق اضطرار عمه‌ی سادات عجّل لولیک الفرج!@imam_zaman