گرانیگاه نقشه دشمن را بزنیدرفت و آمد میانجی ها به خود، ایرادی ندارد. آنها می توانند پیام بیاورند و پ

گرانیگاه نقشه دشمن را بزنیدرفت و آمد میانجی ها به خود، ایرادی ندارد. آنها می توانند پیام بیاورند و پیغام متقابل ببرند.اما طرف ایرانی درست وسط تهدید دشمن و اعلام جنگ اقتصادی موجودیتی، نباید گرفتار تردید و دودلی درباره پاسخ قاطع شود. همزمان که میانجی را میزبانی می کند، باید قاطعانه به محاصره و تحریم ضربه بزند.اینکه آمریکا بعد از تحریم های فلج کننده و فشار حداکثری، گزینه فشار اقتصادی موثرتری در چنته ندارد، یک بحث است. اما اینکه امثال ترامپ و بسنت جرئت کنند کشورمان را به جنگ موجودیتی اقتصادی تهدید کنند، بحث دیگری است.محاصره دریایی و سپس تهدید کشورها به خاطر تعامل اقتصادی با ایران، چیزی نیست که قابل تحمل باشد.اینکه آمریکا با ادبیاتی موهن، اقدام به تهدید کند و همزمان میانجی پاکستانی یا عمانی و عراقی را به تهران بفرستد، موجب سردرگمی و تعلل در طرف ایرانی نخواهد شد.نباید تجربه وعده های دروغین پس از ترور شهید هنیه در تهران و شهید نصرالله در بیروت (و سپس آتش بس و تفاهم نامه) را از یاد ببریم.ایران در ماجرای تفاهم نامه و بدعهدی های آمریکا، با زدن ضربات متقابل در تنگه هرمز و اردن و کویت و بحرین، نشان داد که در قید و بند فریب عملیاتی مذاکره یا توافق نمی ماند.اکنون با تغییر آرایش دفاعی به تهاجمی -که در تعیین دبیر جدید شعام و فرمان رویکرد تهاجمی به فرماندهان نظامی منصوب بازتاب یافت- پاسخ های ایران به تحرکات شرارت آمیز دشمن، شدید تر، گسترده تر و دردناک تر خواهد بود.بازار نفت و گاز و انرژی، قطعا با وجود تهدید های اقتصادی آمریکا علیه ایران، نمی تواند به آرامش برسد؛ همین طور بورس های بزرگ در آمریکا و غرب.ایران و متحدانش، تا کنون بنا بر ملاحظاتی، "ممانعت حداکثری از صادرات انرژی منطقه" را به اجرا نگذاشته اند.اما اکنون که آمریکای درمانده در میدان، جنگ دیگری را کلید زده، حتما منافع اقتصادی حیاتی دشمن زیر ضرب خواهد رفت.رفتار ایران است که تعیین می کند پروژه دشمن برای انزوای اقتصادی ایران عملی شود، یا بر عکس کار کند.باید به گرانیگاه نقشه دشمن که ایجاد تردید و تععل در واکنش قاطع طرف ایرانی است حمله کرد، منافع اقتصادی حیاتی او را زیر ضرب کرد و همکاری شرورانه با آمریکا را برای دولت ها پر هزینه کرد.برخی متحدان دشمن مثل آلمان، در جنگ 12 روزه گفتند: "این جنگ کثیف به نیابت از همه ما انجام می شود".اما وقتی ایران در جنگ 40 روزه تنگه را بست و به منافع حیاتی دشمن فشار آورد، همان مقامات آلمانی گفتند "جنگ آمریکا علیه ایران، شکست خورده و احمقانه بود".بسیاری از این کشورها وقتی خشم و قاطعیت ایران را دیدند، با وجود عصبانیت ترامپ حاضر، به همراهی علنی نشدند و ترامپ در جنگ احمقانه خود با وجود فحاشی به آن کشورها، منزوی و تنها ماند.حتی برخی از متحدان آمریکا در منطقه و فرامنطقه، به رایزنی با کشورمان برای حل مشکلات فیمابین پرداختند. زبان قدرت ایران، حلقه متحدان آمریکا را از هم گسیخت.اکنون هم در برابر جنگ اقتصادی که ادامه همان جنگ نظامی موجودیتی است، چاره همان است. تهدید و محاصره باید مقتدرانه شکسته شود.اگر ایران در میدان اقتدار نشان بدهد و ضربات دردناک بزند، آمریکا منزوی تر خواهد شد و محاصره تروریستی اقتصادی هر چه سریع تر شکسته خواهد شکست.فراموش نکنیم که آمریکا روز بیسم جنگ در اثر فشار تنگه و قیمت نفت مجبور شد بخشی از تحریم های نفتی ایران را بردارد! آمریکا فقط وقتی ضربه دردناک میس خورد، شُل می کند و پا پس می کشد. @IMANImohamad51