مافیای بورس و لشکر مورچگاناز دلار ۲۰۶۰۰ تا ۲۰۶۰۰۰ تومانی✍ اشکبوس شرفی۸ شهریور ۱۴۰۵اردیبهشت ۱۴۰۰، دلا

مافیای بورس و لشکر مورچگاناز دلار ۲۰۶۰۰ تا ۲۰۶۰۰۰ تومانی✍ اشکبوس شرفی۸ شهریور ۱۴۰۵اردیبهشت ۱۴۰۰، دلار حوالی ۲۰ هزار و ۶۰۰ تومان بود. بازار سرمایه هنوز زیر آوار اتفاقات سال ۱۳۹۹ نفس می‌کشید، اما همان زمان با هزار ترفند و روایت، سهام را «گران» جلوه دادند. شاخص کل، همین دماسنج ناقصی که هر زمان لازم باشد به آن استناد می‌کنند، تا محدوده یک میلیون و ۹۵ هزار واحد عقب نشست و در فضایی مملو از ترس و ناامیدی، بخش بزرگی از سهامداران خرد دارایی‌هایشان را در قیمت‌هایی فروختند که امروز بیشتر معنای آن مشخص شده است.دو سال گذشت.اردیبهشت ۱۴۰۲، دلار به حوالی ۵۲ هزار تومان رسیده بود؛ یعنی بیش از دو برابر اردیبهشت ۱۴۰۰. اما باز هم همان داستان تکرار شد: «بورس گران است!» این بار برای اثبات گرانی بازار، از رسیدن شاخص کل به فیبوی ۰.۶۱۸ سخن گفته شد. بعد هم نامه جنجالی مربوط به نرخ خوراک و سوخت صنایع پتروشیمی از راه رسید و بازاری که تازه امید به احیای آن شکل گرفته بود، وارد دوره‌ای طولانی از فرسایش شد. حدود ۱۸ ماه فشار و رکود، بسیاری از سهامداران خسته را از میدان بیرون کرد؛ در همان بازاری که عده‌ای دیگر فرصت داشتند آرام و بی‌سروصدا بر حجم دارایی‌های خود بیفزایند.اردیبهشت ۱۴۰۴ رسید و دلار این بار حوالی ۸۳ هزار تومان بود. باز هم قیمت ارز چند پله بالاتر رفته بود، هزینه جایگزینی شرکت‌ها افزایش یافته بود و ارزش اسمی دارایی‌ها تغییر کرده بود، اما جمله آشنا همچنان تکرار می‌شد: «بورس گران است!» این بار شاخص کل به محدوده فیبوی ۱ رسیده بود. جنگ و نااطمینانی‌های سیاسی و اقتصادی نیز بهانه‌ای تازه برای تشدید فشار بر بازار شد و دوباره ترس بر تحلیل غلبه کرد و دوباره سهام از دست کسانی خارج شد که دیگر توان تحمل این فرسایش را نداشتند.دی‌ماه ۱۴۰۴، دلار به حوالی ۱۴۵ هزار تومان رسیده بود. با این حال باز هم همان ادبیات به گوش می‌رسید: «بورس گران شده است!» شاخص کل این بار حوالی فیبوی ۱.۶۱۸ قرار داشت و اعتراضات، ریسک‌های سیاسی و مجموعه‌ای از اتفاقات دیگر، زمینه موج دیگری از فشار و هراس در بازار را فراهم کرد.حالا به شهریور ۱۴۰۵ رسیده‌ایم؛ جایی که دلار در آستانه محدوده ۲۰۶ هزار تومان قرار گرفته است.از اردیبهشت ۱۴۰۰ تا امروز، دلار از ۲۰ هزار و ۶۰۰ تومان به حوالی ۲۰۶ هزار تومان رسیده؛ یعنی تقریباً ۱۰ برابر. در همین فاصله شاخص کل بورس حدود ۶ برابر شده است.این دو عدد به‌تنهایی سؤال بزرگی ایجاد می‌کنند: چگونه بازاری که شاخص اسمی آن حتی به اندازه رشد دلار بالا نرفته، در هر مرحله دوباره با برچسب «گران بودن» مواجه می‌شود؟احتمالاً این بار هم داستان تازه‌ای نوشته خواهد شد. خواهند گفت شاخص به فیبوی ۲.۶۱۸ رسیده، بورس بیش از اندازه رشد کرده و باید اصلاح کند. بعد کافی است یک ریسک سیاسی، یک بخشنامه، یک تصمیم اقتصادی، یک نرخ جدید، یک خبر یا یک بحران به میدان بیاید تا همان سناریوی قدیمی دوباره اجرا شود: ایجاد ترس، فرسوده‌کردن سهامدار و بیرون‌کشیدن سهم از دست کسانی که سال‌ها تورم و سقوط ارزش پول را تحمل کرده‌اند.اما این بار یک تفاوت مهم وجود دارد: «لشکر مورچگان» هنوز در بازار است.همان سهامداران خردی که بارها تصور شد با چند ماه فشار، چند صف فروش و چند خبر منفی برای همیشه میدان را ترک خواهند کرد. سرمایه‌هایشان در برابر سرمایه بازیگران بزرگ شاید شبیه دانه‌های کوچکی باشد که مورچه‌ها حمل می‌کنند، اما تعدادشان کم نیست و تجربه‌شان نیز دیگر تجربه مرداد ۱۳۹۹ نیست.اگر قرار باشد این چرخه دوباره تکرار شود، این بار سهامدار خرد باید یک سؤال ساده بپرسد: وقتی دلار در این سال‌ها ۱۰ برابر شده، چرا باید شاخصی که حدود ۶ برابر شده، معیار قطعی اثبات «گرانی بورس» باشد؟مسئله دفاع از هر سهم و هر قیمتی نیست. قطعاً سهم گران، شرکت ضعیف و قیمت غیرمنطقی هم در بازار وجود دارد. مسئله، نقد روایتی است که «شاخص کل» را هر زمان که لازم باشد به متر گرانی بازار تبدیل می‌کند، در حالی که تورم، نرخ ارز، ارزش جایگزینی دارایی شرکت‌ها، سودآوری بنگاه‌ها و کاهش ارزش پول ملی را نمی‌توان از معادله حذف کرد.شاید به همین دلیل است که نبرد اصلی امروز دیگر فقط میان خریدار و فروشنده نیست؛ نبرد میان «روایت» و «ارزش» است.و لشکر مورچگان، اگر این بار حافظه تاریخی خود را از دست ندهد، شاید به این سادگی از میدان بیرون نرود.🆔 @IndependentThinking