🔴 گوش شنوا، دست توانا✍ حسین سلاح‌ورزی👈 دولت چهاردهم به نیمه راه رسیده است. انصاف نیست تحریم، جنگ، بحران‌های منطقه‌ای و انبوه مشکلات به‌جامانده از گذشته را در ارزیابی عملکرد آن نادیده بگیریم. این دولت در دو سالی دشوار و کم‌سابقه کار کرده است.اما شرایط سخت نمی‌تواند توضیح همیشگی هر ناکامی باشد. دولت‌ها برای اداره همین روزهای دشوار انتخاب می‌شوند.امروز در انرژی، صنعت، معیشت و برخی مسائل اجتماعی، ضعف‌هایی دیده می‌شود که نمی‌توان از کنارشان گذشت. کارخانه‌ای که برق و گاز ندارد، بنگاهی که میان تصمیم‌های متناقض سرگردان است و خانواده‌ای که هر ماه بخشی از قدرت خریدش را از دست می‌دهد، بیش از توضیح و همدلی، منتظر تصمیم و نتیجه است.از رئیس‌جمهور بارها شنیده‌ایم که دولت آماده شنیدن نظرهاست؛ هرکس راهکاری دارد ارائه کند و هرکس بهتر می‌تواند، وارد میدان شود. این روحیه ارزشمند است، اما یک پرسش جدی باقی می‌ماند: بعد از شنیدن چه اتفاقی می‌افتد؟ایران با کمبود راه‌حل روبه‌رو نیست. درباره اصلاح بودجه، ناترازی انرژی، سیاست ارزی، محیط کسب‌وکار و حمایت از معیشت مردم، سال‌هاست گزارش و پیشنهاد نوشته شده است. مشکل اصلی، نداشتن نسخه نیست؛ ناتوانی در انتخاب، تصمیم‌گیری و اجرای منسجم است.مردم به دولت اختیار، بودجه و سازمان نداده‌اند که فقط شنونده باشد. دولت باید از میان پیشنهادها انتخاب کند، مسئول هر کار را مشخص سازد، مدیر ناموفق را تغییر دهد و بابت نتیجه پاسخ‌گو باشد.گوش شنوا امتیاز رئیس‌جمهور است و باید آن را قدر دانست؛ اما کشور فقط با گوش شنوا اداره نمی‌شود. دست توانا هم لازم است؛ دستی که تصمیم بگیرد، هماهنگ کند، تغییر دهد و گرهی واقعی از زندگی مردم باز کند.در پایان چهار سال، کسی نخواهد پرسید دولت چند نظر شنید؛ پرسش این خواهد بود که چند مسئله را واقعاً حل کرد.#ایران #توسعه T.me/industromy