به مناسبت تولد (به زودی) مجله آدم‌ها و ریاضیات‌. بیش از یک دهه قبل، نمی دونم با خودم چی فکر کردم که به یحیی تابش گفتم شما و فلانی و فلانی خیلی کارهای مهمی انجام دادید، ولی تلاش نکردید که آدم هایی مثل خودتون تربیت کنید! تا مدت ها، خودم را سرزنش می‌کردم آخه که چی، گفتن این حرف چه کمکی به چه کسی می توانست بکنه. ولی الان بعد از گذشتنِ بیش از یک دهه، به این نتیجه رسیدم که اصلا کل حرف اشتباه است. آدم‌هایی مثل یحیی تابش را نمی شود تربیت کرد، چنین آدم‌هایی فقط نیاز دارند که بدانند می شود آنگونه بود تا شهامت آنگونه بودن را داشته باشند. مثلا می شود به شکل‌گیری یک مجله ای که نه به دار است و نه به بار کمک کرد، بدون اینکه حتی انتظار داشت این کمک قدردانی شود و یا حتی استفاده شود. خوشبختانه من همیشه این شانس را داشته ام که آدم‌های اینچنینی هوایم را داشته باشند. از جمله این آدم ها، شراره دستجردی. که البته او شجاعت این چنین بودن را در علی رجالی دیده است. خود من، در نیمه مسیرم؛ کمک می کنم ولی انتظار دیده شدن و قدردانی هم دارم‌. خوشبختانه آدم هایی را می شناسم که همه مسیر را رفته اند و امیدوارم من هم روزی بتوانم.