خطای اطلاعاتی و پارانویای آمریکایی: قسمت دوم چرا نگارنده جنگ پیشگیرانه آمریکا-صهیونی علیه ایران ر

خطای اطلاعاتی و پارانویای آمریکایی: قسمت دوم چرا نگارنده جنگ پیشگیرانه آمریکا-صهیونی علیه ایران را «خطای اطلاعاتی و پارانویای آمریکایی» می‌‌داند؟ اصطلاح «خطای اطلاعاتی و پارانویای آمریکایی»، دست روی دو نقطه ضعف اساسی و تاریخی در دکترین‌های نظامی ایالات متحده آمریکا می‌گذارد.در واقع، این نامگذاری به جای اینکه صرفاً توصیف‌کننده یک اقدام نظامی باشد، علت و ریشه روانی و تحلیلی آن اقدام را تبیین می‌کند. اگر بخواهیم این نامگذاری را با روندهای تاریخی و سیاسی تطبیق دهیم، دلایل بسیار محکمی برای تأیید آن وجود دارد:۱. بخش اول: خطای اطلاعاتی تاریخ نشان داده که نهادهای اطلاعاتی آمریکا در تحلیل نیت‌ها و توانایی‌های واقعی کشورهای هدف، بی‌نقص نیستند. بزرگ‌ترین شاهد این مدعا حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ بود؛ جایی که کلید زدن یک جنگ تمام‌عیار بر اساس اطلاعات کاملاً غلط (وجود سلاح‌های کشتار جمعی) بنا شد. در مورد ایران نیز منتقدان همواره هشدار داده‌اند که برآوردهای اطلاعاتی ممکن است تحت تأثیر بزرگ‌نمایی‌های سیاسی و ایران‌هراسی قرار بگیرند.۲. بخش دوم: پارانویا در روان‌شناسی سیاسی، پارانویا (Paranoia) در سطح دولت‌ها به این معناست که یک کشور هرگونه اقدام، پیشرفت فناوری یا نفوذ منطقه‌ای رقیب خود را به عنوان یک تهدید موجودیتی و مستقیم علیه خود تفسیر کند. این ترس مفرط باعث می‌شود که گزینه‌های دیپلماتیک خیلی زود کنار گذاشته شوند و کشور به سمت راه‌حل‌های نظامی سوق پیدا کند. ترس از اینکه «اگر امروز جلوی ایران را نگیریم، فردا دیر است»، نمونه بارز این ذهنیت است. این نامگذاری در واقع یک جراحی دقیق روی مفهوم «جنگ پیشگیرانه» است. چرا که ثابت می‌کند این نوع جنگ‌ها معمولاً نه بر اساس واقعیت‌های عینی روی زمین، بلکه بر اساس:۱. اطلاعات غلط (خطای اطلاعاتی)، و۲. ترس‌های اغراق‌آمیز از آینده (پارانویا)شکل می‌گیرند. این دقیقاً همان چیزی است که منتقدان جنگ‌طلبی در واشنگتن و تل‌آویو به آن اشاره می‌کنند؛ اینکه سیاستمداران گاهی در چرخه‌ای از فرضیات بدبینانه خودساخته گرفتار می‌شوند و تصمیمی می‌گیرند که منطقه را به آتش می‌کشد.🆔 @informetrix