‍ اساسا هیچ من پیش ساخته ای وجود خارجی ندارد.جستجو میان الگوهای انسانی موجود برای انطباق با خویش ، ی

‍ اساسا هیچ من پیش ساخته ای وجود خارجی ندارد.جستجو میان الگوهای انسانی موجود برای انطباق با خویش ، یک کار بیهوده است.هیچ "من" پیش ساخته ای وجود ندارد."من" ساخته روند زمان و شیوه برخورد آگاهی ما با "من" در طول زمان است.الگوی این "من" هر لحظه در نجواهای درونی ما ساخته می شود.اگر نجواهای خوبی برای خودمان بسازیم ، "من" حاصل از آن نیز دلپذیر خواهد بود.هیچگاه نمیتوانیم خویشتنی نیک بسازیم در حالی که هر لحظه در حال نجوای منفعل و خودستیز هستیم.چگونه میتوان دائم از خود قضاوت هایی آسیبمند داشته باشیم ، بخواهیم خویشتنی سالم تحویل بگیریم.نخستین گام برای ساختن خویشتنی دوست داشتنی باید الگوی نجوایی خود را دگرگون کنیم.خود را بعنوان یک انسان شایسته و مفید در نجواهای خود بپذیریم و سپس چشم به راه رفتارسازی های ضمیرناخودآگاه بمانیم.این شیوه ساختن ، به تکراری در اندازه طول عمر هر انسان نیاز دارد. باید در درازای عمر تکرار کرد. و "من" واقعی من آن چیزی است که در آخرین روز زندگی در کارنامه ام قرار میگیرد. آن روز ، روز تعریف هویت من است.فلانی ...... بود. این تمام هویتی است که از من باقی می ماند.فلانی ...... انجام داد.فلانی.......نوشت.فلانی.......باقی گذاشت.21/6/92امیرفریدون نصرتییادداشت های #فیسبوک🆔 @inssoa1 📖