📰 چگونه DNA، یک مظنون را تبرئه و یک قاتل را شناسایی کرد؟دهه‌ی ۱۹۸۰؛ استفاده از DNA در پزشکی قانونی هنوز در مراحل اولیه بود. اما دو قتل در انگلستان به یکی از نقاط عطف تاریخ ژنتیک قانونی تبدیل شدند.🕵🏻‍♂️ماجرا در انگلستان آغاز شد؛ جایی که Lynda Mann در سال ۱۹۸۳ به قتل رسید. در سال ۱۹۸۶، Dawn Ashworth نیز در شرایط مشابهی کشته شد. شباهت دو پرونده باعث شد پلیس احتمال دهد هر دو قتل توسط یک نفر انجام شده‌اند.🪧 در سال ۱۹۸۴، Alec Jeffreys در دانشگاه لستر روشی جدید برای شناسایی تفاوت‌های ژنتیکی میان افراد معرفی کرد؛ روشی که بعدها به DNA Fingerprinting یا «اثر انگشت DNA» معروف شد.پلیس تصمیم گرفت این فناوری جدید را برای بررسی پرونده به کار بگیرد.نتیجه برخلاف انتظار بود!پروفایل DNA به‌دست‌آمده از شواهد مربوط به هر دو قتل با یکدیگر مطابقت داشت، اما با پروفایل DNA مظنون اصلی، Richard Buckland، مطابقت نمی‌کرد.✨ یعنی DNA فقط به پیدا کردن مجرم کمک نکرد؛ بلکه برای اولین‌بار نشان داد یک مظنون می‌تواند بی‌گناه باشد.‌🔍 تحقیقات ادامه یافت و سرانجام Colin Pitchfork به‌عنوان منبع DNA موجود در شواهد شناسایی شد.او در سال ۱۹۸۷ دستگیر شد، به قتل‌ها اعتراف کرد و در سال ۱۹۸۸ به دو فقره حبس ابد محکوم شد.⚖️ این پرونده به یکی از نقاط عطف تاریخ ژنتیک قانونی (Forensic Genetics) تبدیل شد؛ زیرا نشان داد شواهد DNA می‌توانند هم برای شناسایی فرد مرتبط با یک جرم و هم برای کنار گذاشتن مظنونان نادرست مورد استفاده قرار گیرند.📍از آن زمان، فناوری‌های پروفایل‌سازی DNA به یکی از ابزارهای مهم پزشکی قانونی تبدیل شده‌اند و امروزه برای شناسایی افراد، بررسی شواهد زیستی، تعیین نسبت و شناسایی برخی قربانیان ناشناس مورد استفاده قرار می‌گیرند. 💭 تصور کنید در دهه ۱۹۸۰ کاراگاه این پرونده بودید و DNA مظنون با DNA موجود در صحنه جرم مطابقت نداشت، اما شواهد دیگری هم وجود داشت.آیا مظنون را کنار می‌گذاشتید یا تحقیقات را ادامه می‌دادید؟ 👇✍🏻 نویسندگان: متینه جوری | پریسا قربانی فعال | کرانه اصغری📥 منابع:le.ac.uk le.ac.uk📍Instagram | Linkedin | Support─━⊱🧬 آکادمی ژنتیک ایران─━⊱🧬 @ir_Genetics_academy