پرستار وارد اتاق می‌شود. خون همه جا شتک کرده است. بوی تند عطر اتاق را پر می‌کند. مرد پنجره را باز می‌کند و رو به در و دیوار می‌گوید«ای ادکلن‌های ته‌لنجی هم خوب می‌مونه‌ها‌.. مردونه زنونه هم نداره» می‌خواهد عطرِ زنش را گردن بگیرد. غیرت گل انداخته به لپ‌های صورتِ نیم‌سوخته‌اش. راهرو پر است از مریض و مرض. مرد می‌نشیند کنار تخت و دست زن را می‌گیرد و می‌بوسد.- ای سه وعده که گفتُمت‌ اَ همی حالا شروع شد. دو تا هم طلبت.