🔰آن سوی خشم✍نوشته‌ی "اِما یانگ"گاهی انگار دنیای ما را از خشم ساخته‌اند. از خیابان‌های افغانستانِ تح

🔰آن سوی خشم✍نوشته‌ی "اِما یانگ"گاهی انگار دنیای ما را از خشم ساخته‌اند. از خیابان‌های افغانستانِ تحت اشغالِ طالبان تا دنیای مجازیِ شبکه‌های اجتماعی، خشم و خشونت موج می‌زند. جدیدترین تحقیقات در مورد خشم و عصبانیت به درک بهتر این عاطفه کمک کرده و نشان داده است که خشمْ مصرفِ دوگانه دارد: اگر جنبهٔ تاریک و مخرب آن را مهار کنیم، جنبهٔ مثبتش می‌تواند نیرویی برای خیر باشد.‌‌*خشم طرفدار دارد*چرا خشم و عصبانیت همه جا هست؟ یک دلیلش این است که عصبانیت عاطفهٔ پرطرفداری‌ست. فرضا اگر بخواهید در فضای آنلاین وایرال شوید، تزریقِ هیجاناتِ منفی مثل خشم در پُستی در شبکه‌های اجتماعی خیلی خوب جواب می‌دهد. برای همین، آن دسته از پُست‌های شبکه‌های اجتماعی که موجبِ خشم‌افروزی علیه مخالفانِ سیاسی شوند، بیشتر دیده می‌شوند، و اخبار جعلی‌ای که تولید خشم یا اضطراب می‌کنند، راحت‌تر از اخبار واقعی معمولی منتشر می‌شوند. بنا به گفتهٔ دو مولف چینی که در زمینهٔ اخبار جعلی تحقیق کرده‌اند: اخبار جعلیِ آنلاین هر چه‌قدر خشمِ بیشتری را به مخاطب منتقل کنند، واگیردارتر هستند.‌‌*نقش خستگی*بنا به تحقیقات، کم‌خوابی یا بدخوابی موجب عصبانیت می‌شود. به تازگی معلوم شده همان‌طور که خشمْ خوابِ آدم را خراب می‌کند، اختلالِ خواب هم موجب تشدید عصبانیت مردم می‌شود. در مقایسه با افرادِ دارای خوابِ معمول که میانگین ۷ ساعت در شب می‌خوابند، افرادی که ۲ تا ۴ ساعت کسریِ خواب دارند بسیار عصبانی‌تر هستند.اختلالِ خواب برای کودکان هم خطراتی دارد. در تحقیقی (در استرالیا) که روی نوجوانانِ سالم انجام شد، مشاهده شده که محدودشدنِ میزانِ خواب به پنج ساعت، تنها بعد از پنج روز موجب تشدیدِ عصبانیت، گیجی و افسردگی، و کاهش انرژی در نوجوانان می‌شود. جالب آن‌که دو شب خوابِ ترمیمیِ ۱۰-ساعته، برای خنثی‌کردنِ این آثار منفیْ کافی نبود. بنا به این پژوهش، با توجه به شیوع کم‌خوابی و افزایشِ مواردِ بدخلقی و اختلال در بزرگسالان، کسرِ خواب می‌تواند عامل مشددهٔ خشم باشد.‌‌*نقش محرک*برخی محرک‌ها در زندگی روزمره می‌تواند منجر به تشدید خشم و عصبانیت شود. یک پدیدهٔ شناخته‌شده، خشمِ ناشی از گرسنگی است (یا اصطلاحا «گَشم» ‌ــ‌ ترکیبی از «گرسنگی» و «خشم»). مطابق تحقیق گروهی از دانشگاه کارولینای شمالی (چپل هیل)، گرسنگی نقش مهمی در شکل‌گیریِ هیجانات منفی از جمله خشم دارد و باعث می‌شود افراد قضاوتِ بی‌رحمانه‌تری نسبت به دیگران داشته باشند. البته مطابق این تحلیل، این حالت وقتی رخ می‌دهد که فرد نمی‌داند علت اصلیِ عصبانیتش گرسنگی است و به اشتباه تقصیرِ عواطفِ منفی خود را به گردنِ فرد یا چیز دیگری می‌اندازد. در این حالت، فردِ عصبانی به‌جای حل مسئله ‌ــ‌ با غذاخوردن ‌ــ‌ شدت و حدت از خود بروز دهد. توصیهٔ تیم پژوهشی مذکور این است که در این مواقع فرد به علائم جسمی خود توجه کند، و اگر حس رنجش و خشم دارد، سعی کند به‌طور ذهنیْ وضعیتِ گرسنگی خود را چک کند و اگر گرسنه است، آن را برطرف کند.ولی محرک‌های غیرمعمول‌تری هم در برخی افراد وجود دارد. مثلا صدای غذاخوردنِ دیگران، ملچ‌ملوچ‌کردن، جویدن یا حتی نفس‌زدن، بعضی‌ها را دیوانه می‌کند. این افراد اصطلاحا دچار «صداآزاری» یا «صدابیزاری» هستند. صداآزاری می‌تواند روابطِ فردی را خراب کند و در مواردِ حاد منجر به خودکشی شود. مطابق تحقیق جالبی که امسال در ژورنال علوم اعصاب منتشر شد، صداآزاری بیشتر از آن‌که ناشی از شنیدن صدای محرک باشد، ناشی از انعکاس رفتارِ «ناخوشایند»، درونِ شنوندهٔ صدابیزار است که موجب خشم او می‌شود.منبع: سایت نبشت@iran2020