🔹مهدی آقاسی؛ مورخی که تاریخ خوی را به قلم سپرد #رضا_حسن‌زاده شادروان مهدی آقاسی از چهره‌های فرهنگ

🔹مهدی آقاسی؛ مورخی که تاریخ خوی را به قلم سپرد #رضا_حسن‌زاده شادروان مهدی آقاسی از چهره‌های فرهنگی، آموزشی و تاریخی خوی بود؛ آموزگاری که بخش مهمی از عمر خود را در عرصه تعلیم و تربیت گذراند و پژوهشگری که دغدغه ثبت و شناساندن تاریخ و فرهنگ زادگاهش، نام او…#روایت_زندگی🔹مهدی آقاسی؛ مورخی که تاریخ خوی را به قلم سپرد#رضا_حسن‌زادهمهدی آقاسی در سال ۱۲۹۸ چشم به جهان گشود. دوران ابتدایی را در خوی و دوره متوسطه را در تبریز و تهران گذراند و از ۱۸ سالگی وارد آموزش‌وپرورش شد. او از نخستین دبیران دبیرستان‌های خوی در دهه ۱۳۲۰ بود و در این مدارس به تدریس تاریخ و جغرافیا پرداخت و حدود سال ۱۳۳۰ برای ادامه تحصیل مأمور به تحصیل شد و در سال ۱۳۳۵ مدرک لیسانس حقوق را از دانشگاه تهران دریافت کرد.آقاسی پس از بازگشت به عرصه آموزش، به عنوان رئیس دبیرستان امیرکبیر خوی به فعالیت خود ادامه داد و تا زمان بازنشستگی در این سمت باقی ماند.او پس از بازنشستگی نیز مسیر حرفه‌ای خود را ادامه داد و با گذراندن دوره وکالت در کانون وکلا، در خوی به وکالت دادگستری پرداخت.اما وجه برجسته زندگی مهدی آقاسی، علاقه عمیق او به تاریخ و فرهنگ خوی و تلاش برای ثبت این میراث بود.او خوی را شهری برخوردار از پیشینه‌ای غنی در فرهنگ و تاریخ می‌دانست که برای شناساندن این گذشته به مردم، نیازمند اثری مکتوب بود. همین دغدغه، او را به سال‌ها تحقیق و گردآوری اطلاعات درباره خوی واداشت.آقاسی برای تهیه اثر ماندگار خود، تنها به منابع مکتوب اکتفا نکرد؛ به نقاط مختلف می‌رفت، با افراد گوناگون گفت‌وگو می‌کرد و اطلاعات گردآوری‌شده را در دفترهایی ثبت و نگهداری می‌کرد. این تلاش سرانجام به انتشار نخستین کتاب «تاریخ خوی» انجامید؛ اثری که در سال ۱۳۵۰ توسط دانشگاه تبریز و در شمارگان پنج هزار نسخه منتشر شد و به عنوان یکی از آثار مهم در ثبت تاریخ و فرهنگ این شهر شناخته شد.فعالیت‌های پژوهشی آقاسی به نگارش تاریخ خوی محدود نبود. او صاحب ده‌ها مقاله و تحقیق در حوزه تاریخ و فرهنگ بود و شماری از آثار و پژوهش‌های خود را در زمینه خوی و تاریخ ایران در مجامع علمی و فرهنگی ارائه کرد.نگارش کتابی درباره حضرت علی(ع) را نیز در سال‌های پایانی زندگی دنبال می‌کرد که با درگذشت او ناتمام ماند.نام مهدی آقاسی در عرصه فرهنگی خوی همچنین با فعالیت‌های صنفی و اجتماعی اهل قلم پیوند خورده است.او از اعضای انجمن مفاخر ایران و از مؤسسان انجمن نویسندگان خوی بود؛ جایگاهی که نشان‌دهنده حضور فعال او در جریان فرهنگی و ادبی شهر و تلاش برای شکل‌گیری و تقویت فعالیت‌های نویسندگان و اهل فرهنگ خوی است.آقاسی در کنار فعالیت‌های حرفه‌ای و پژوهشی، شخصیتی دانش‌دوست و علاقه‌مند به آموزش داشت.او نه‌تنها فرزندان خود، بلکه کودکان خانواده را نیز به کسب علم تشویق می‌کرد و از فرزندان بزرگ‌تر می‌خواست دانسته‌های خود را به کوچک‌ترها منتقل کنند.علاقه او به آموزش زبان انگلیسی نیز چنان بود که کتاب‌هایی فراتر از برنامه درسی دبیرستان تهیه می‌کرد و شخصاً به فرزندش آموزش می‌داد.زندگی مهدی آقاسی را می‌توان پیوندی میان آموزش، دانش، حقوق و تاریخ‌نگاری محلی دانست؛ مردی که در مقام معلم، نسل‌هایی را آموزش داد، در جایگاه وکیل به فعالیت حرفه‌ای پرداخت و در مقام پژوهشگر و نویسنده، بخشی از گذشته خوی را از حافظه شفاهی و پراکنده به یک اثر مکتوب تبدیل کرد.او سرانجام پس از ۸۲ سال زندگی، در پی یک حادثه تصادف و بر اثر جراحات ناشی از آن، چشم از جهان فرو بست و در بیستم آبان‌ماه ۱۳۸۰ در خوی درگذشت و در شیخ نوایی به خاک سپرده شد.کتاب تاریخ خوی، پژوهش‌ها و مقالات او و نسلی که با تشویق و آموزش او با دانش و فرهنگ پیوند یافتند، بخشی از میراثی هستند که نام این معلم، مورخ و نویسنده خویی را در تاریخ فرهنگی این شهر زنده نگه داشته‌اند.