تیپ اول؛ افرادی هستند که فعالیت در این شبکه‌ها را به دید یک شغل و میز شام نگاه می‌کنند و برایشان هیچ اهمیتی ندارد که چه می‌کنند، چه می‌گویند، در مورد چه کسی یا کسانی می‌گویند و تبعات عملشان چیست! فقط به دلارهایی دل‌خوش‌اند که بابت حقوق دریافت می‌کنند و هیچ‌گاه حاضر نیستند آن را از دست بدهند. تیپ دوم؛ افرادی هستند که عمدتاً زخم‌خورده هستند و به خاطر خصومتی که با نظام جمهوری اسلامی دارند، با تولید محتوا و برنامه‌های عملیات روانی دست به سیاه نمایی می‌زنند و با برجسته‌سازی نقاط کور کل دستاوردهای نظام را یکجا زیر سؤال می‌برند و حتی یک نقطه روشن را هم منعکس نمی‌کنند و وقتی می‌بیند فعالیت‌هایشان نتیجه نمی‌دهد و توطئه‌های آنان توسط نظام خنثی می‌شود، در یک رویکرد انتقام جویانه علیه کل ملت ایران دست به جنگ روانی کثیف می‌زنند و با ایجاد یأس و ناامیدی، بن‌بست را به تصویر می‌کشند همچنان که به عنوان مثال در موضوع کرونا دیدیم که چگونه این رسانه‌ها و عناصرشان آتش توپخانه خود را بر کل ملت ایران روشن کرده‌ بودند و با به تصویر کشیدن چهره‌ای هیولا گونه و آدم‌خوار از کرونا و القاء ترس، تردید و اضطراب، مردم را به سمت فروپاشی روانی برده‌ بودند... تیپ سوم؛ کسانی هستند که اساساً شیفته و خودباخته فرهنگ غرب هستند و هویت ایرانی اسلامی را قبول ندارند و حتی آن را امل، عقب‌مانده و کسر شأن خود می‌دانند و با تولید و اجرای برنامه‌های جذاب و القاء تصویری رویایی و رمانتیک از غرب همه‌چیز را گل‌وبلبل نشان می‌دهند و  از کوچک‌ترین خوش‌وبش‌های شاهزاده‌های کاخ باکینگهام چنان متحیر می‌شوند که گویی خداوند به آن‌ها نظرکرده است تا بزرگ‌ترین رخداد زندگی‌شان را تجربه کنند و این در حالی است که نظام شاهی و شاهزادگی در جهان مدرن یک تحجر تلقی می‌شود...#جامعه_نیازمند_فهم_سیاسی_است