این امر قدرت را از صاحبان خطوط لوله به صاحبان منابع گاز + فناوری پیشرفته و زیرساخت‌های صادراتی منتقل کرد. کشورهایی که قبلاً گاز «محصور» داشتند، ناگهان به بازیگران جهانی تبدیل شدند. فناوری FLNG (مایع‌سازی شناور) حتی دسترسی به میادین دورافتاده دریایی را ممکن ساخته و کنترل منابع را دموکراتیک‌تر کرده است. ایجاد ابزارهای جدید قدرت و وابستگی: فناوری LNG هم قدرت می‌بخشد و هم آسیب‌پذیری می‌آفریند. صادرکنندگان می‌توانند عرضه را هدایت کنند، اما بازار جهانی و امکان تغییر مسیر محموله‌ها، انحصار را سخت‌تر می‌کند. در عین حال، وابستگی به فناوری‌های خاص (مانند فرآیندهای مایع‌سازی پیشرفته یا طراحی کشتی‌ها) و استانداردهای ایمنی و زیست‌محیطی، قدرت را به کشورهای دارای دانش فنی و شرکت‌های بزرگ منتقل می‌کند. مقررات مربوط به انتشار متان یا کربن، اکنون به ابزاری سیاسی تبدیل شده‌اند که می‌توانند تجارت را محدود یا هدایت کنند. تغییر در منطق ائتلاف‌ها و رقابت: LNG باعث شکل‌گیری شکل جدیدی از دیپلماسی انرژی شده که بر پایه قراردادهای بلندمدت، سرمایه‌گذاری مشترک در زیرساخت و حتی ادغام صنعتی استوار است. آمریکا از LNG برای تقویت متحدان ناتو و فشار بر رقبا استفاده می‌کند؛ قطر و سایر تولیدکنندگان خلیج فارس آن را به بخشی از استراتژی صنعتی و نفوذ منطقه‌ای تبدیل کرده‌اند. در عین حال، رقابت فناوری (مانند کاهش انتشار یا توسعه سوخت‌های کم‌کربن مبتنی بر گاز) عرصه جدیدی از رقابت قدرت ایجاد کرده است. دوگانگی امنیت و آسیب‌پذیری: فناوری LNG امنیت را از طریق تنوع افزایش داده، اما سیستم را در برابر شوک‌های متمرکز آسیب‌پذیرتر کرده است (مانند اختلال در یک تنگه کلیدی یا حمله به یک قطب صادراتی). این امر کشورها را وادار کرده استراتژی‌های جدیدی برای ذخیره‌سازی، قراردادهای انعطاف‌پذیر و حتی توسعه منابع جایگزین اتخاذ کنند.به‌طور خلاصه، LNG نشان می‌دهد که فناوری چگونه می‌تواند وابستگی‌های قدیمی را بشکند، قدرت‌های جدیدی خلق کند و در عین حال اشکال تازه‌ای از رقابت و ریسک ژئوپلیتیک به وجود آورد. این تأثیرات همچنان در حال تکامل است و با رشد ظرفیت صادرات آمریکا، چالش‌های خاورمیانه و فشارهای اقلیمی، نقش LNG در نظم انرژی جهانی بیش از پیش سیاسی خواهد شد. فناوری امکان «اسلحه‌سازی» انرژی را هم افزایش و هم محدود کرد: صادرکنندگان می‌توانند عرضه را هدایت کنند، اما بازار جهانی و ناوگان متحرک، انحصار را سخت‌تر می‌سازد. پیشرفت‌هایی مانند FLNG و eLNG، کنترل بر منابع دورافتاده را ممکن کرده و استانداردهای انتشار، رقابت فناوری را به عرصه سیاسی کشانده (مثلاً مقررات متان اروپا یا آمریکا). در کل، LNG نشان می‌دهد چگونه نوآوری فنی می‌تواند ساختارهای قدرت انرژی را بازتعریف کند، امنیت را افزایش دهد و در عین حال وابستگی‌های جدیدی (به زیرساخت‌های بندری، ناوگان و فناوری‌های خاص) ایجاد کند.@Iran_Simorq