آیا مخاطب برای فهمیدن یک بیلبورد باید شاهنامه را بشناسد؟گراد در کمپین پوشاک زنانه خود، تهمینه، روداب

آیا مخاطب برای فهمیدن یک بیلبورد باید شاهنامه را بشناسد؟گراد در کمپین پوشاک زنانه خود، تهمینه، رودابه و سیندخت را به جهان زن امروز آورده است؛ انتخابی که برای برندی با سابقه تثبیت‌شده در پوشاک مردانه، تلاشی برای ساختن تصویری تازه در ذهن مخاطب محسوب می‌شود.اما میان ایده یک کمپین و چیزی که مخاطب در چند ثانیه از آن می‌فهمد، چه فاصله‌ای وجود دارد؟ماکان مهرپویا در یادداشتی برای ایران‌ادز، این کمپین را از منظر مسئله برند، زبان بصری، کپی‌رایتینگ و اجرای محیطی بررسی کرده است. او ترکیب نگارگری ایرانی با زندگی معاصر را از نقاط قوت کمپین می‌داند و هم‌زمان پرسشی را پیش می‌کشد که فراتر از تبلیغات گراد است؛ ارجاع فرهنگی چطور می‌تواند به پیام عمق بدهد، بدون آنکه فهم پیام به شناخت قبلی مخاطب وابسته شود؟این یادداشت فرصتی است برای تامل درباره ظرفیت میراث فرهنگی در تبلیغات ایران و دشواری ترجمه آن به زبان مخاطب امروز.به نظر شما، نام‌های آشنای ادبیات تا چه اندازه هنوز حامل معنایی مشترک برای مخاطبان تبلیغات هستند؟ نسخه کامل این یادداشت را، در ایران‌ادز بخوانید.https://zaya.io/8jqcs@iranadsclubShow translation