ماجرای جالب همسران شاعره شاه اسماعیل صفوی!شاه اسماعیل صفوی دو زن به نام های حیات و جهان داشتکه هردو بانو دارای طبع شاعری نیز بودند.روزی بانو جهان این شعر را برای معشوقِ زیبا روی خویش که در سفر جنگی بود، سروده و برایش فرستاد: تو پادشاهِ جهانی و جهان ز دست مده که پادشاهِ جهان را جهان به کار آیدبانو حیات وقتی خبردار شد که شاه با شنیدن اين بيت زیبا دلتنگ و غمگین از دوریِ بانو جهان شده است، از حسادت خونش به غلیان آمده و بیتی به این مضمون برای شاه اسماعیل فرستاد: ترکِ غمِ "جهان" بکن تا ز حیات برخوری هرکه غمِ "جهان" خورد، کی ز حیات برخورد.@IranAncient