📝آیا مرزها آنقدر عقب آمدند تا به کردها تکیه کنند؟جریان های وسط‌باز کردی که درواقع پانکردهای غیر تجز

📝آیا مرزها آنقدر عقب آمدند تا به کردها تکیه کنند؟جریان های وسط‌باز کردی که درواقع پانکردهای غیر تجزیه‌طلب کرمانشاهی و ایلامی و خراسانی هستند، می‌کوشند به نوعی بر سر ایرانیان منت گذاشته و ایشان را نمک‌گیر کنند تا پوششی بر رفتار خشن و وقیح پانکردیسم سنی مذهب سورانی ایجاد کنند و زهر رفتارها و سخنان ایشان را بگیرند.یکی از این پوشش‌ها، ادعای مرزبانی و مرزداری کردهاست و اینکه مرزها آنقدر عقب آمدند تا به کردها رسیدند!بزرگترین باگ این ادعا، همراهی کردهای ایران با عثمانی است که باعث شده بیش از هفتاد درصد کردها در خارج از ایران و در مرزهای سه کشور قرار بگیرند. البته به نحو جالبی مناطق کردنشین امروزی همواره در طول تاریخ ایران باستان تا به امروز نیز تسلیم‌پذیرترین و شکست خورده ترین مناطق بودند!این ادعا با انتشار کتاب کلیم الله توحدی تحت عنوان(کوچ تاریخی کرد به خراسان) به اوج خود رسید و در کانال های وسط‌باز کردی که بیشتر کرمانج‌های آذربایجان و خراسان بودند، منتشر شد.اما واقعیت نه‌تنها متفاوت، بلکه عکس این ادعاست!برای آغاز این بررسی چندان نمی‌توان روی سده‌های میانه مانور داد. چرا که در این دوران، ایران فاقد موجودیت سرزمینی بود اما از دوره ایلخانی دیگر صراحتا می‌توان از کشور(رایش) ایران سخن گفت.اما حکومت ایلخانی و حکومت‌های پس از آن تا دوره صفوی با تهدیدی از غرب مواجه نبودند و در زمان صفوی نقش کردها نیز اهمیت پیدا کرد.■▫️ چالدران: در نبرد چالدران، تمام آناتولی شرقی و میانرودان شمالی از ایران جدا شد اما نقش کردها چه بود؟ کردها از ترس توحش بیمارگونه صوفی اردبیل به سلطان سلیم نامه نوشتند و از او خواستند تا آن‌ها را نجات دهد و پس از جنگ نیز بعنوان بخش عمده سپاه عثمانی در منطقه، دست به پاکسازی قزلباش ها و تصرف اراضی ایشان زدند و مرزهای عثمانی به ایشان تکیه داد!■▫️حمله سلطان سلیمان قانونی و مقاومت شاه طهماسب: در این جنگ‌ها، بازهم کردها پای ثابت ارتش عثمانی بودند و ایران طی معاهده صلح آماسیه تمام میانرودان را از دست داد و کردهای بابان شهرزور را از اردلان‌ها گرفتند. کردها در این دوره برای عثمانی مرزداری می‌کردند!■▫️جنگ های شاه عباس و عثمانی: ایران در زمان شاه محمد خدابنده مورد حمله عثمانی قرار گرفت و جانشین او یعنی شاه عباس چون هنوز ناتوان بود، تمام آذربایجان و بخش غربی عراق عجم شامل کردستان، لرستان، همدان و همچنین خوزستان را به عثمانی سپرد. مناطق سکونت کردها عملا بدون هیچ جنگی به تصرف عثمانی درآمد، آن‌ها برای ایران مرزداری نکردند.اما چند سال بعد، شاه عباس تجدید قوا کرد و همه سرزمین‌های از دست رفته را از عثمانی‌ پس گرفت و روابط خوبی با اردلان‌ها برقرار کرد. درنتیجه هنگام تصرف بغداد، خان احمدخان اردلان تا موصل را برای او تصرف کرد. در اینجا کردها برای ایران مرزداری کردند.■▫️ کردها و خراسان در زمان صفوی: شاه عباس شمار زیادی از کردهای کرمانج که طی شورش از قلمرو عثمانی گریخته بودند را پناه داد و چون جایی برای سکونت نداشتند، ایشان را به خراسان فرستاد و تیول‌هایی به ایشان داد و شماری از ایشان را نیز به گیلان و مازندران فرستاد. درواقع هدف نخست شاه عباس از این کوچ، اسکان ایشان، هدف دوم دور کردن آن‌ها از سایر کردها و هدف سوم مقابله ایشان با ازبک‌ها بود. اما واقعیت اینست که تمام بار جنگ با گروه‌های ترکمن‌ و ازبک بر دوش قزلباش‌های شمال خراسان بود و نه کردها! قاجارهای یوخاری‌باش و اشاقه‌باش استرآباد، راه ترکمن های یموت را سد کرده بودند و افشارهای قرخلو دربرابر ترکمن‌های تکه قرار داشتند و سایر طوایف ترک قزل‌باش مانند جلایرها، استاجلوها و اتکی‌ها و... هم در شمال خراسان در میان افشارها و کرمانج ها قرار داشتند و با هم یک خط دفاعی را تشکیل می‌دادند.اما پایگاه‌های دفاعی ایران مقابل ازبکان را نه این گروه‌ها، بلکه قاجارهای مرو، افشارهای میمنه و شاملوهای هرات تشکیل می‌دادند که همگی در بیرون از مرزهای ایران امروزی بودند.