📝کردها از نگاه هرودت عرب!➖چگونه کردها اسنادی که نشان می‌دهد کرد در دوران صدر اسلام ،نه به معنای قوم

📝کردها از نگاه هرودت عرب!➖چگونه کردها اسنادی که نشان می‌دهد کرد در دوران صدر اسلام ،نه به معنای قومی بلکه سبک زندگی کوچنشینی بوده است را تحریف می‌کنند؟!علی بن حسین مسعودی را می‎توان یکی از دقیق‎ترین و علمی‎ترین مورخان عرب و مسلمان شمرد. او در دو کتاب «مروج‎الذهب» و «التنبیه و الاشراف» درمورد ایرانیان اطلاعات بسیار خوب و دقیقی ارائه می‎کند و برخی از آثار او نیز نابود شده است.او در بخش«در ذکر اقوام هفت‎گانه» در کتاب «التنبیه و الاشراف»، از پارسیان(ایرانیان) نام برده ولی نامی از کردها نبرده است، اما آیا این بدان معناست که کرد را بخشی از اقوام به شمار نیاورده است؟ اعراب همچون سایر اقوام و ملل ،ایران و ایرانیان را به دلیل پارسی بودن خاندان‌های پادشاهی هخامنشی و ساسانی به نام پارسی می‌شناختند و این مساله تا دوره رسمی کردن نام ایران در مجامع جهانی به دستور رضا شاه پهلوی ادامه داشت.مسعودی درباره ایرانیان می‎گوید: «پارسيان قومى بودند كه قلمروشان ديار جبل بود ،از ماهات و غيره و آذربايجان تا مجاور ارمينيه و اران و بيلقان تا دربند كه باب و ابواب است و رى و طبرستان و مسقط و شابران و گرگان و ابرشهر كه نيشابور است و هرات و مرو و ديگر ولايت‎هاى خراسان و سيستان و كرمان و فارس و اهواز با ديگر سرزمين عجمان كه در وقت حاضر باين ولايت‌ها پيوسته است، همۀ اين ولايت‎ها يك مملكت بود، پادشاهش يكى بود و زبانش يكى بود، فقط در بعضى كلمات تفاوت داشتند، زيرا‎ وقتى حروفى كه زبان را بدان مى‌نويسند يكى باشد و تركيب كلمات يكى باشد زبان يكى است و گرچه در چيزهاى ديگر تفاوت داشته باشد چون پهلوى و درى و آذرى و ديگر زبانهاى پارسى...» مسعودی اینچنین حدود ایرانشهر(کشور) و قوم ایرانی(ملت) و سامانه سیاسی شاهنشاهی(دولت) و زبان ملی (پارسی) این کشور را مشخص می‌کند چیزی که باعث می‌شود ایران یکی از کهن‌ترین دولت_ملت‌های جهان باشد. با آنکه او شهرهای ایران و زبان‌های ایرانی را نام می‌برد نه چیزی از زبان کردی می‌گوید و نه کردستان ؛ در این بخش از زبان‌های پهلوی و دری و آذری نام می‌برد و آنان را جزو زبان‎های پارسی شمرده و سخن از دیگر زبان‎های پارسی می‎گوید و این یعنی در آن زمان شهر ، قوم و زبانی به نام کردی هنوز به وجود نیامده بود و اگر چیزی به نام زبان یا زبان‎های کردی در آن زمان وجود داشته، زیرمجموعه پارسی شمرده شده است.(التنبیه والاشراف، ص73)او سپس در بخش طبقات ملوک ایران می‎گوید: «اول آن‎ها منوشهر بود كه صد سال و بيست سال پادشاهى كرد و ايرانيان او را سخت معتبر دانند و چيزها از او گويند و معجزه‌ها ياد كنند. ما بين او و فريدون سيزده نسل بود. وى از فرزندان ايرج پسر فريدون بود و هفت پسر داشت كه نسب غالب مردم ايران و طبقات ملوكشان بدان‎ها مى‌رسد و چون درختى است كه فروغ نسب ايرانيان بدو مى‌پيوندد، و بنظر ايرانيان قبايل كرد نيز از نسل كرد پسر اسفنديار پسر منوشهرند، از آن جمله كردان بازنجان و شوهجان و شادنجان و نشاوره و بوذيكان و لريه و جورقان و جاوانيه و پارسيان و جلاليه و مستكان و جابارقه و جروغان و كيكان و ماجردان و هذبانيه و ديگران كه در قلمرو فارس و كرمان و سيستان و خراسان و اصفهان و سرزمين جبال و ماهات، ماه كوفه و ماه بصره و ماه - سبذان و ايغارين كه برج و كرج ابى دلف است و همدان و شهر زور و دراباد و صامغان و آذربايجان و ارمنيه و اران و بيلقان و باب و ابواب و جزيرۀ بين النهرين و شام و در بندها هستند.» (التنبیه والاشراف، ص84)او در این بخش، منوچهر را نیای ایرانیان(البته از نگاه خود ایرانیان) شمرده و به نقل از ایرانیان قید می‎کنند که اکراد از نسل اسفندیار پسر منوچهر هستند و چندین طایفه از اکراد را نام برده و مناطق سکونت این اکراد را نیز نام می‎برد که در همه جای ایران و قفقاز و میانرودان و شام حضور داشتند. در اینجا پرسشی بروز می‎کند که این چه قومیست که در همه‎جا پراکنده است؟ و اینکه برخی طوایفی که نام برده همین امروز هم وجود دارند و کرد زبان هم نیستند!او سپس نظر خود کردها را درباره تبارشان بازتاب می‎دهد که: «جمعى از متأخران و مطلعان كرد كه بعضى از آن‎ها را در اين ولايت‎ها ديده‌ايم گويند كه اين‎ها از فرزندان كرد بن مرد بن صعصعة بن حرب بن هوازن هستند. بعضى از آن‎ها نيز گويند كه از فرزندان سبيع بن هوازن هستند اما بنظر نسب شناسان مضر، حرب و سبيع بلا عقب بودند و باقيماندۀ هوازن از نسل بكر بن هوازن است. بعضى از كردان نيز بر اين رفته‌اند كه از قوم ربيعه و از بكر بن وائل هستند و به روزگار قديم به سبب جنگ‎ها كه ميانشان بوده است به سرزمين عجمان افتاده و ما بين آن‎ها پراكنده شده‌اند و زبانشان بگشته و طايفه‌ها و قبيله‌ها شده‌اند.»@iranban_kord