عشق به زندگی مرز نمی شناسد. بسیاری از مردم مایلند عشق خود را نثار کسانی کنند که آنها را سزاوار می دانند، در صورتی که همه ی افراد این شایستگی را دارند. مهاتما گاندی می گوید: «از گناه بیزار باش، اما گناهکار را دوست داشته باش» تا زمانی که عشق و محبت ما سراسر جهان را دربرنگیرد، تضاد و دوگانگی ادامه خواهد داشت: تو در مقابل من، ما در مقابل آنها و سفید در مقابل سیاه و معلول در مقابل سالم و همه ی اینها به دلیل تعارض ما با نوع دوستی، یگانگی و مشارکت است. باید باور کنیم که همه یکی هستیم و رنج بشریت رنج خود ماست. البته وظیفه سیستم آموزشی است که این طرز فکر را در اذهان مردم جامعه پرورش دهد؛ که انسان ها یکی هستند وآنچه باید هرانسانی به انسان دیگر ارزانی بدارد؛ عشق است و دیگر هیچ!امیرالمومنین علیه السلام می فرماید: اي مالك ! بدان اگر مهربان باشی تورا به داشتن انگيزه های پنهان متهم مي كنند، ولی مهربان باش. اگرشريف و درست كارباشی فريبت مي دهند ، ولی شريف ودرست كار باش. نيكی های امروزت را فراموش مي كنند، ولی نيكوكار باش . بهترين های خودت را به ديگران ببخش ، حتی اگراندك باشد. درانتها خواهی ديد آنچه مي ماند ميان تو و خداي توست، نه ميان تو ومردم...اغلب ما فرصت های بی نظیری برای زندگی کردن، لذت بردن و عشق ورزیدن داریم. عظمت دنیای درون ما مثل عظمت و پهناوری جهان بیرون ماست است. حس نهفته ای در درون مان وجود دارد که به ما کمک می کند تا دست در دست هم بگذاریم و به دنیای بیکران درون خود سفر کنیم، آن را بکاویم، و به عظمت آن دست یابیم و سپس تجربه اموخته های خود را در زندگی مان به کار ببندیم. همچنین در طول این مسیر پر فراز و نشیب؛ برخی از اصول و مفاهیمی هم که در پس پرده ابهام پنهان است ، به راحتی بر ما آشکارخواهد شد و خواهیم آموخت که چگونه احساسات و هیجانات منفی را از قلب و ذهن مان بزداییم؛ و آلت دست رویدادهای ناگوار و رفتارهای نامطلوب دیگران نشویم و به درستی آزاد زندگی کنیم.بدون تردید قوانین حاکم بر دنیا به ما می آموزد که هرگاه بر کنش خویش متمرکز و به خود راستین و شکوهمندمان متصل شویم به شگفتی در خواهیم یافت که توانایی انجام کارهایی را داریم که در گذشته عملی شدن آن ها را معجزه می خواندیم. همچمین پیام های حیات بخش ما را مجاب می کند که برای دست یابی به سوداها و آرزوهای مان نباید دست نیاز بجز بسوی خدا به سوی دیگری دراز کنیم، بلکه باید تنها با قوانین هستی همنوا شویم و با توسل به استعدادهای نهفته در ذات و ضمیر خود، موانع و مشکلات را کنار بزنیم و راه را برای تجلی خودمان بگشاییم. بی شک این نوع نگرش به زندگی مان یک نقطه عطف و آغاز یک تغییر ژرف و شگرف را خواهد بخشید. چون عشق به زندگی مرز نمی شناسد. ✍ فهیمه فیض آبادی خبرنگار فعال حوزه معلولین