⭕️ مقاله :مبارزه با فساد در مقیاس بزرگ؛ از پاکسازی سنگاپور تا شکار «ببرها و مگس‌ها» در چین و «روباه‌

⭕️ مقاله :مبارزه با فساد در مقیاس بزرگ؛ از پاکسازی سنگاپور تا شکار «ببرها و مگس‌ها» در چین و «روباه‌ها» در خارج آیا فساد گسترده واقعاً قابل مهار است؟ ✍️حسین نژاد صفری رئیس اتاق بازرگانی ایرانیان مقیم چین فساد گسترده آیا واقعاً قابل مهار است؟ تجربه سنگاپور،…چین؛ وقتی مبارزه با فساد به مقیاس یک قاره می‌رسدچین اما داستان دیگری است. مقایسه مستقیم آن با سنگاپور و هنگ‌کنگ بدون توجه به مقیاس می‌تواند گمراه‌کننده باشد. سنگاپور حدود شش میلیون نفر جمعیت دارد و هنگ‌کنگ یک قلمرو شهری نسبتاً متمرکز است؛ چین اما کشوری با بیش از یک میلیارد نفر جمعیت، حدود صد میلیون عضو حزب کمونیست، هزاران واحد اداری، دولت‌های استانی و محلی، شرکت‌های دولتی غول‌پیکر، بانک‌های عظیم، نیروهای مسلح بزرگ و اقتصادی در ابعاد جهانی است.در چنین ساختاری، مبارزه با فساد دیگر فقط مسئله ایجاد یک اداره ضدفساد نیست. پرسش این است که چگونه می‌توان میلیون‌ها مقام و مدیر را در هزاران کیلومتر جغرافیا و صدها هزار سازمان و واحد حکومتی زیر یک نظام نظارتی قرار داد؟ همین مسئله است که تجربه چین را برای مطالعه «مبارزه با فساد در مقیاس بزرگ» منحصر به فرد می‌کند.شی جین‌پینگ و شکار «ببرها، مگس‌ها و روباه‌ها»پس از روی کار آمدن شی جین‌پینگ در اواخر سال ۲۰۱۲، مبارزه با فساد به یکی از محورهای اصلی حکومت او تبدیل شد. عبارتی معروف وارد ادبیات سیاسی چین شد: «هم ببرها را بزنید و هم مگس‌ها را.» ببرها مقامات بلندپایه و قدرتمند بودند و مگس‌ها مدیران و کارکنان سطوح پایین‌تر. بعدتر «روباه‌ها» نیز به این ادبیات اضافه شدند؛ افرادی که پس از فساد یا جرایم اقتصادی، خود یا دارایی‌هایشان را به خارج منتقل کرده بودند.این سیاست در حد شعار باقی نماند. یکی از مهم‌ترین پرونده‌ها مربوط به ژو یونگ‌کانگ، عضو سابق کمیته دائمی دفتر سیاسی حزب و یکی از قدرتمندترین چهره‌های سیاسی و امنیتی چین بود. رسیدگی به پرونده فردی در چنین سطحی پیام روشنی داشت: حتی حضور در بالاترین حلقه قدرت نیز الزاماً مصونیت دائمی ایجاد نمی‌کند.پس از آن تحقیقات به وزارتخانه‌ها، دولت‌های محلی، شرکت‌های دولتی، بانک‌ها، بخش انرژی، نظام مالی و در سال‌های اخیر با شدت بیشتری به ساختار نظامی کشیده شد.اعداد، ابعاد واقعی کارزار چین را نشان می‌دهندبرای درک ابعاد این عملیات باید به اعداد نگاه کرد. براساس آمار رسمی ارائه‌شده در آستانه کنگره بیستم حزب، از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۲ حدود ۴.۶۵ میلیون پرونده برای تحقیق و رسیدگی ثبت شد و بیش از ۴.۵۷ میلیون نفر مجازات شدند.اما مبارزه بعد از یک دهه متوقف نشد. در سال ۲۰۲۴ حدود ۸۷۷ هزار پرونده تشکیل شد و ۸۸۹ هزار نفر با مجازات‌های حزبی یا اداری روبه‌رو شدند. در سال ۲۰۲۵ این رقم باز هم افزایش یافت؛ ۱.۰۱۲ میلیون پرونده برای تحقیق گشوده شد و حدود ۹۸۳ هزار نفر مجازات حزبی یا اداری دریافت کردند.البته همه این افراد الزاماً «رشوه‌گیر» به معنای کیفری نیستند. آمار رسمی چین طیف وسیعی از تخلفات حزبی، اداری، سوءرفتارهای مرتبط با وظیفه و پرونده‌های فساد را دربر می‌گیرد. با این حال، مقیاس عملیات همچنان خیره‌کننده است و نشان می‌دهد چین مبارزه با فساد را نه به شکل چند پرونده نمایشی، بلکه به‌عنوان یک نظام دائمی کنترل و بازرسی دنبال می‌کند.وقتی مبارزه به ارتش می‌رسدیکی از حساس‌ترین مراحل این کارزار، ورود آن به بالاترین سطوح نظامی بوده است. در اکتبر ۲۰۲۵، وزارت دفاع چین اعلام کرد ۹ مقام ارشد نظامی به دلیل تخلفات جدی حزبی و ظن به جرایم مرتبط با وظیفه از حزب و ارتش اخراج شده‌اند. در میان آنها هه ویدونگ، نایب‌رئیس کمیسیون مرکزی نظامی و عضو دفتر سیاسی، و میائو هوا، عضو کمیسیون مرکزی نظامی، قرار داشتند.اهمیت این پرونده‌ها فقط در تعداد افراد نیست. ارتش، نظام مالی، انرژی و شرکت‌های بزرگ دولتی حوزه‌هایی هستند که قدرت، پول و محرمانگی در آنها در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند؛ همان ترکیبی که می‌تواند زمینه فساد بزرگ را فراهم کند. ورود تحقیقات به چنین سطوحی حامل این پیام است که در تعریف حکومت چین، «ببر» حتی می‌تواند در بالاترین لایه‌های ساختار قدرت باشد.ادامه :👇👇👇👇👇