🟣نزاع اصلی در تاریخ معاصر ایران! شکاف مطلقه(گرایی) با مشروطه(خواهی)🔶محمدامین نجفیان@iranfarda

🟣نزاع اصلی در تاریخ معاصر ایران!      شکاف مطلقه(گرایی) با مشروطه(خواهی)🔶محمدامین نجفیان@iranfardamag1️⃣شکاف و دعوای بین مطلقه‌گرایی و مشروطه خواهی دارای سویه های نظری و فکری مهمی می باشد اما تبلور عینی آن در سرزمین‌ما در تاریخ معاصر ایران است که به روشنی دیده می شود و خوانش ما هم در این نوشته از منظر تاریخی است. "تاریخ معاصر ایران" مقطعی است که به نوعی از جنگ های ایران و روس در عصر فتحعلی شاه قاجار و خودآگاهی ای که پس از شکست ما در این جنگها رخ میدهد، شروع میشود. قبل از آن گزارشات تاریخی نشانگر آن نیست که اعتنا و شناخت چندانی به مساله عقب ماندگی و انحطاط در ایران وجود داشته باشد، چه آنکه فاصله ایران با جهان غرب دست کم تا اواسط دوره قاجار خیلی هم قابل توجه نبوده است.‌ پیشرفتهای علمی و اقتصادی غرب در قرون هفده و هیجده میلادی با انحطاط ایران بعد از شاه عباس اول مقارن شد و در قرن نوزدهم این فاصله فزونی گرفت.🔸قبل از آن مطلقیت و یقین بر فکر و زندگی انسان ایران حکمفرما بود: چو فرمان یزدان چو فرمان شاه، اندیشه سیاسی پذیرفته شده ای بود. در سپهر دین و مذهب مقلدین وظیفه ای جز تقلید نداشتند. در عرصه کار و پیشه روابط استاد و شاگردی حکمفرما بود و در نواحی خارج از شهر که اکثریت ایرانیان در آنجا بودند روابط ارباب رعیتی.در مکاتب شاگرد باید حرف استاد را گوش میداد و حق چون و چرا نداشت، و در روابط درون خانواده ها هم مردسالاری. اما از اواسط دوره قاجار کم کم اندیشه های نو توسط روشنفکران و روزنامه های نوپدید و بعدها مدارس منتشر شد و چنین بود که راه مشروطه خواهی و چون و چرا در برابر مطلقه گرایی در جامعه ایرانی باز شد...2️⃣ معنای مطلقه و مطلقه گرایی در عرصه سیاست و قدرت کمابیش روشن است. تفکر و جریانی که در پوشش ها و عناوین مختلف به دنبال حکمفرمایی ایدئولوژی و کلان روایت های ذهنی خود با روش های اقتدارگرایانه بوده که به طور طبیعی به ایجاد حق ویژه هایی برای فرد و گروهایی و سلب حقوق اولیه و مشروع اکثریت جامعه و کنشگران منتهی می شود.(استبداد) مراد از مشروطه و مشروطه خواهی هم صِرفا مشروطه خواهان انقلاب مشروطه نیست. بلکه تمام افراد، متفکرین و نیروهایی اند که دنبال مهار قدرت مطلقه، ایدئولوژی مطلقه و اتوریته گرایی مطلقه با هر عنوان و مستمسکی بوده اند و به تبعش پاسخگو کردن حاکمان و سایر ذی نفوذان جامعه. نفی هر نوع حقِ ویژه خواهی در جهان سیاست و دین و طرفداری از آزادی های سیاسی، بیان، تجمع و دموکراسی خواهی فرآیند انتقال قدرت، مشخصه اصلی جریان و تفکری است که در این نوشته با عنوان مشروطه خواهی نام برده شده است. این‌جستار کوتاه در واقع درآمدی است بر یک نزاع عمیق که مسائل و شکاف های تلنبار شده ای را پدید آورده که نویسنده معتقد است علت العلل و یا شکاف اصلی تاریخ معاصر ایران بوده و بقیه شکاف ها و مسائل پیامد آن و منبعث از آن بوده است.3️⃣ اساسا رواج و اشاعه اندیشه قانون و قانون‌گرایی در ایران از ثمرات یا محصولات این نزاع کلیدی است. در مطلقه همه چیز اطلاق دارد و کامل است. نیازی به تغییر و چون و چرا نیست. (از دوره جمشید و دارا سلطنت بود که بر این ملک حاکم بود و ایرانشهر را اداره می کرد./ ما اساسا چه نیازی به مجلس و قانون داریم؟! مگر شریعت ما نقصی دارد! مجلس کفرخانه است!!) اما در مشروطه است‌که ما نیاز به شرط گذاری و چون و چرا داریم. همه چیز از قبل چیده شده و کامل نیست، چون جامعه در حال تحول و تغییر است، اداره جامعه هم‌نیازمند قوانین جدید و عادلانه و همه شمول است. قانونی که باید توسط نمایندگان مردم تدوین شود. چون‌مردم مالکین‌مشاع سرزمین ایرانند. اما در مطلقه این فرمان است که از بالا صادر میشود و گاه نام قانون میگیرد ولی قانون نیست!...  🔻متن کامل: https://bit.ly/466NdDn #ایران_فردا#محمدامین_نجفیان#شکاف_مطلقه_با_مشروطه https://t.me/iranfardamag