🔺سینما در ایران؛ از دربار تا مردم 🔰در سال ۱۳۱۷ هجری قمری، مظفرالدین‌شاه قاجار برای نخستین بار به اروپا سفر کرد. او در این سفر، در فرانسه با پدیده سینماتوگراف آشنا شد. شاه در سفرنامه خود درباره این دستگاه نوشته است: «دستگاهی است که بر روی دیوار می‌اندازند…❇️با وقوع نهضت مشروطیت، سینما نیز به میان مردم راه پیدا کرد. در سال ۱۳۲۲ هجری قمری، نخستین سالن سینمای ایران را میرزا ابراهیم‌خان صحاف‌باشی تأسیس کرد. در این سالن، فیلم‌های کوتاه کمدی را پشت سر هم نمایش می‌دادند.مدتی بعد، مهدی روسی‌خان که پدرش انگلیسی و مادرش روس بود، یک دستگاه سینماتوگراف تهیه کرد. او ابتدا در حرمسرای محمدعلی‌شاه فیلم نمایش می‌داد، اما مدتی بعد در خیابان علاءالدوله (فردوسی) سالن سینمایی راه‌اندازی کرد.روسی‌خان از طرفداران استبداد بود و با محمدعلی‌شاه رابطه خوبی داشت و همین موضوع به پیشرفت فعالیت‌های او کمک می‌کرد. گفته‌اند با شدت گرفتن درگیری میان مستبدان و مشروطه‌خواهان، سالن سینمای روسی‌خان یک شب به دست مشروطه‌خواهان مسلح اشغال می‌شد و آنها در آنجا فیلم می‌دیدند و شب بعد، قزاق‌های روس آن را تصرف می‌کردند و به تماشای فیلم می‌نشستند.پس از فعالیت ابراهیم‌خان صحاف‌باشی و روسی‌خان، افراد دیگری نیز به تأسیس سالن سینما پرداختند؛ اما هنوز خبری از ساخت فیلم در ایران نبود. فیلم‌سازی در ایران سرانجام در سال ۱۳۰۸ هجری شمسی و در زمان رضا شاه با ساخت فیلم «آبی و رابی» به کارگردانی اوانس اوهانیان آغاز شد.