💬 در تحسین و نقدِ یک تحرک فکری کوچک در دانشگاه فرهنگیان ✍ ️دکتر مرتضی نظری(مخاطب این موردکاویِ مدیر

💬 در تحسین و نقدِ یک تحرک فکری کوچک در دانشگاه فرهنگیان ✍ ️دکتر مرتضی نظری(مخاطب این موردکاویِ مدیریتی، علاوه بر همكاران دانشکده‌های دانشگاه فرهنگیان سراسر کشور، تمام لایه‌های اداری از سطح کارشناسی تا مدیریتی خانواده‌ وزارت آموزش و پرورش در ستاد و ادارات مناطق کشور هستند.) ▫️گروه آموزش ابتدایی دانشکده علوم تربيتی شهید باهنر دانشگاه فرهنگیان استان تهران از آقای دکتر عباس بازرگان چهره پیشکسوت و صاحب‌اثر در رشته ارزشیابی و سنجش کیفیت آموزش دانشگاه تهران دعوت به عمل آورد و بنده، توفیق شرکت در نشست چالش‌های آموزش ابتدایی کشور را داشتم.در این موردکاوی، مشاهداتم را همراه با تحلیل در ۱۰ پرده گزارش می‌کنم. ۱. مراسم با ۴۵ دقیقه تاخیر شروع شد که نه ربطی به میزبان داشت و نه میهمان. ترافیک امروز تهران امکان برنامه ریزی را از خیلی‌ها گرفته بود. من خودم به دشواری رسیدم. بخصوص ‌که مکان برگزاری نشست دقیقاً در مرکز شهر بود. همان مرکز آموزش عالی شهید باهنر سابق، پایین تر از پل کالج. ۲. موضوع نشست، به نظر من بسیار استراتژیک بود. چند سالیست وضع آموزش ابتدایی ایران در وضعیت بحرانی به سر می‌برد. بدتر از این بحران، استبداد رأی معاون آموزش ابتدايي وزارت آموزش و پرورش است که نه حاضر به کناره‌گیری از سمت خود می‌شود و نه برای اُفت و تنزل شدید سواد خواندن و نوشتن بچه‌های ایران پاسخ و راهکار درستی ارایه می‌کند. هفت سال است تقصیر را به گردن کرونا، آلودگی هوا و جنگ می اندازند و از جایگاه استاد دانشگاه تهران، همه را کم سواد و خود را عقل کل حوزه تعلیم و تربیت ایران می‌داند. بگذریم. ۳.نشست چالش آموزش ابتدایی کشور شروع شد. آقای دکتر سید رسول حسینی ۵ دقیقه و آقای دکتر علی محمدی رئیس دانشگاه فرهنگیان تهران هم ۷ دقیقه درباره شأن و مقام استاد بازرگان صحبت کردند.تمجید از استاد پیشکسوت، از باب میهمان نوازی و ادب معلمی خیلی خوب و لازم است اما تعریف و تمجید بیش از حد در یک نشست آموزشی که به قصد یادگیری برپاشده، فضا را بیش از حد رسمی و دیسیپلینی می‌کند و از صمیمیتِ متعارفِ یک کارگاه آموزشی می کاهد. بخصوص که شرکت کنندگان همگی خودشان مدرس، صاحب‌نظر و عضو هيأت علمي بودند. در ارتفاعِ نابرابر قرار دادن استاد مدعو نسبت به حاضران، عاملیتِ شرکت کنندگان را سلب می کند و امکان پرسشگری آنها را تحت تأثیر هاله ایجاد شده، کاهش می دهد. در چنین فضایی، شرکت کنندگان، خود را در موضع فرودست می‌بینند.توصیه می کنم مدیران و همکاران وقتی از یک شخصیت برجسته از دانشگاهی برند و معروف برای سخنرانی در جمع معلمان دعوت می کنند، معلم را مقهور جلال و جبروت هیچ شخصیتی نسازند تا یادگیری و تعامل در موضع درست و برابر شکل بگیرد.همچنین مراقب باشید به عنوان میزبان نباید سخنران مدعو را به عرش ببرید و جَوگیرش کنید بخصوص که آن سخنران استاد دوره دانشجویی شما بوده باشد. بطور کلی تمجید از حد بگذرد دیگر تمجید نیست، اسم دیگری دارد.۴. نشست رسماً شروع شده بود که آقای فرهاد علیپور معاون آموزشی دانشگاه وارد سالن شد. ورود معاون دانشگاه‌ همانا و شروع تعارفات مرسوم مدیران و عرض ارادت های خالصانه نثار هم کردن همان. یکی گفت صلوات بفرستید!دیگری گفت آقای دکتر خواهش میکنم بفرمایید بالا! همزمان با این تعارفات، صدای عقب کشیدن صندلی ها و یاالله یا الله گفتن ها، نظم و تمرکز نشست را برای لحظاتی به هم ریخت و خلاصه چیدمان صندلی های ردیف بالای نشست به هم ریخت. آقای علی محمدی، طوری برای ورود و جلوس معاون دانشگاه، نوشابه باز می کردند که گویی "ماهاتیر محمد" وارد سالن شده.من نمی‌دانم کی قرار است این رفتارهای نامأنوس با محیط علمی را کنار بگذاریم؟اگر هدف از تشکیل این کارگاه، یادگیری و گفتگو است پس دیگر این همه ادا و اطور برای چیست؟ توصیه کاربردی به مدیران و مسولان برای حضور در چنین نشست‌ها و جلساتی این است که اگر واقعاً به قصد استفاده بردن از کارگاه و نشست علمی آمده‌اند، پوزیشن و دیده شدن را کنار بگذارند. اگر جزو سخنرانان نیستید، در چنین مواقعی، خیلی آرام و بی سروصدا گوشه ای از سالن را انتخاب کنید تا بدون به هم خوردن نظم و آرامش جلسه، لحظاتی را به "خوب گوش دادن" اختصاص دهید. ۵. میزبان و مجری این نشست، خانم دکتر سیدی رییس مرکز شهید باهنر بود. ایشان و همکارانشان خیلی زحمت کشیدند و پذیرایی خوبی از میهمانان و شرکت کنندگان داشتند. به سهم خودم از ایشان تشکر کردم. البته به خانم دکتر عرض کردم در چنین نشست هایی که به دلیل تقارن با ظهر، ناهار سرو می‌شود، انجام دو نوبت پذیرایی در حین نشست شامل میوه، کیک و چای در کنار آب، ضرورتی ندارد. اینها را از خودم در نیاوردم. هر نوع نشست و جلسه ای آداب و پروتکل خودش را دارد. پذیرایی سنگین و متنوع در یک کارگاه یا نشست دو ساعته، مانع تمرکز و یادگیری می شود و نشست را از ....👇